9 augustus 2005

Connie Palmen

‘Ik heb een oprechte, nare arrogantie in mijn werk; in het dagelijks leven voel ik me nooit beter dan wie ook en ben ik net zo onzeker als iedereen.’ (Bron: http://www.ncrv.nl/)

Connie Palmen is voor sommige mensen de meest overschatte, voor andere de meest onderschatte Nederlandse auteur. Hoe je ook tegenover Palmen staat, een ieder moet toegeven dat ze niet meer weg te denken is uit de Nederlandse literatuur.

Op 25 november 1955 wordt Connie Palmen geboren te St Odiliënberg, een dorpje in de buurt van Roermond. Al op jonge leeftijd is ze zeer geïnteresseerd in religie en geeft ze aan non te willen worden. Als ze echter op iets oudere leeftijd een boek van Jean-Paul Sartre over het existentialisme lees, wordt de toonaangevende rol van God in haar leven overgenomen door de filosofie, met name door de filosofen Sartre en Foucault.

Op 22 jarige leeftijd vertrekt Palmen naar Amsterdam om Nederlands te studeren. Iets later begint ze ook aan de studie filosofie. In 1986 studeert ze cum laude af met een scriptie over In Nederland van Cees Nooteboom. Ook haar filosofie studie rondt ze met succes af. In 1988 studeert ze af met een scriptie die handelt over de relatie tussen filosofie en literatuur en met name over de onmacht van de taal om de werkelijkheid uit te drukken. In 1992 publiceert ze deze scriptie onder de titel Het weerzinwekkende lot van de oude filosoof Socrates.

In 1991 verschijnt De wetten, de debuutroman van de inmiddels zesendertigjarige Palmen. Deze roman, die duidelijk geïnspireerd is door het verhaal van Marieke van Nieumeghen, vertelt over de filosofiestudente Maria Deniet die in zeven jaar, met zeven verschillende mannen veel leert over zichzelf, het leven en de wereld.

Twee weken na het verschijnen van De wetten is Palmen te gast in het radioprogramma Een uur Ischa, van Ischa Meijer. Deze ontmoeting zal haar leven veranderen. Niet alleen krijgt ze een intense relatie met Ischa Meijer, in 1995 overlijdt hij en drie jaar na zijn dood verschijnt I.M., een boek dat handelt over hun relatie, zijn dood en haar verwerkingsproces. De kritieken van I.M. zijn, zoals gezegd, van vernietigend tot uitermate bewonderend. Zo schreef Hans Warren over I.M. dat hij onder de indruk was van de ‘nietsontziende eerlijkheid’ van de auteur, terwijl Tom van Deel spreek van ‘voer voor voyeurs’.

De roman die aan I.M. voorafging, De vriendschap, werd overwegend positief ontvangen en werd bekroond met de AKO Literatuurprijs 1995 en verschillende publieksprijzen, zoals de Trouw Publieksprijs voor het Nederlandse boek 1996 en Humo’s Bladwijzer 1996.

De meest recente roman van Palmen verscheen eind augustus 2002 en is getiteld Geheel de uwe. De hoofdpersoon van deze roman vertoont opvallend veel overeenkomsten met Ischa Meijer; van zijn voorliefde voor hoeren tot de manier waarop hij sterft. De kritieken op Geheel de uwe waren overwegend  negatief, sommige ronduit vernietigend. Zo werd het boek een ‘egomane droomwens’ en ‘een zoetsappig keukenmeiderige soap’ genoemd. Connie Palmen blijft voor (sommige) recensenten een probleemgeval binnen de Nederlandse literatuur.

Het werk van Connie Palmen wordt uitgegeven bij Prometheus. Buiten de in dit stuk genoemde romans verscheen in 1999 De erfenis, het boekenweek geschenk van dat jaar.

AMvdP

Recent

16 augustus 2017

Ideale bestaansvorm

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2007

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Dat klinkt toch goed nietwaar? Helaas, we worden wel meegenomen maar niet naar het bovengenoemde. Natuurlijk komen deze gebieden wel voor in het boek maar het frappante is dat ik heel veel over het reizen zelf heb gelezen maar weinig over het land.

Lees meer