21 juli 2003

H.L. Wesseling

H.L. Wesseling werd op 6 augustus 1937 ten ’s-Gravenhage geboren.
Hij studeerde geschiedenis aan de Universiteit van Leiden en promoveerde op 19 maart 1969 op het proefschrift: Soldaat en krijger. Franse opvattingen over leger en oorlog, 1905-1914. Geen toeval, Wesseling staat heel zijn leven al bekend als francofiel. Na het schrijven van zijn proefschrift verbleef Wesseling enige jaren aan de vermaarde Ecole Pratique des Hautes Etudes in Parijs, hij is lid van de Académie Française d’ Histoire d’Outre-Mer en schreef talloze boeken over de Franse cultuur en geschiedenis. Naast Frankrijk is de Europese expansie zijn grootste obsessie. Zijn bekendste boek is Verdeel en Heers: de deling van Afrika 1880-1914, een verpletterend leesbaar boek over die bizar rechte lijnen die ook nu nog in iedere atlas te vinden zijn.

Wesseling heeft als docent een zeer groot aantal studenten opgeleid, van wie Z.K.H. de Prins van Oranje ongetwijfeld de bekendste is. Bij het grote publiek is hij echter vooral bekend van zijn vele essays, columns en beschouwingen, die soms in boekvorm, soms in landelijke dag- en weekbladen verschenen. Zijn Vele ideeën over Frankrijk werd als pocket uitgegeven en bereikte een groot lezerspubliek.

Eind mei 2003 voegde Henk Wesseling een nieuwe publicatie toe aan zijn toch al omvangrijk wetenschappelijk oeuvre: Europa’s koloniale eeuw. De koloniale rijken in de negentiende eeuw, waarin de verovering, inbezitneming en exploitatie van de koloniale gebieden en de samenlevingen die er ontstonden centraal staat. Hij laat in dat boek zien hoe groot de invloed van de Europese landen in hun koloniën was.

Wesseling nam in september 2002 afscheid van de Leidse universiteit, waaraan hij vanaf 1973 als hoogleraar Algemene Geschiedenis aan verbonden was. Willem Otterspeer noemde Wesselings schrijfstijl in de inleiding van De draagbare Wesseling ‘Engels’, hetgeen bijzonder mag worden geacht voor iemand die zich in zijn wetenschappelijke carrière met name met de Franse geschiedenis heeft beziggehouden. Zelf zegt hij over zijn inspiratie: ‘Tsja, wie of wat inspireert en fascineert mij nu eigenlijk op historisch gebied? Dat zijn geen vragen die ik mij dagelijks stel. En bovendien wisselen de antwoorden nogal eens. Ik ben niet geschiedenis gaan studeren omdat ik zoveel van geschiedenis houd of zo gek ben op oude dingen. Het was eerder een combinatie van factoren en het gevoel dat je met geschiedenis veel kanten uit kunt. Filosofie interesseerde mij in die tijd evenzeer en literatuur nog meer. Pas in een latere fase ben ik de geschiedenisstudie voorop gaan stellen, zodat andere dingen op het tweede plan kwamen. In de geschiedenis interesseren mij vooral tamelijk simpele vragen, die zijn het moeilijkst te beantwoorden.’

Interview met Wesseling over zijn laatste boek en de Historikerstreit over de rol van Nederland in Indië: http://www.groene.nl/2003/0326/pv_wesseling.html

Bijna complete bibliografie: http://www.kb.nl/kb/resources/frameset_kb.html?/kb/dossiers/wesseling/wesseling-lit4.html 

Recent

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer