Zomerrubriek – ‘Toen het boek uit was, hield ik van hem’

12 juni 2012

Bezoekers van Literair Nederland worden van harte uitgenodigd mee te doen aan de Zomerrubiek. Margriet de Koning Gans is de eerste.

Aan welk kinderboek heeft u goede herinneringen?
Mijn favoriete kinderboek was Engels: Henrietta the faithful hen van Kathleen Hale. Het gaat over een oude mevrouw die een kip heeft, waarvoor ze een eigen plekje in het gootsteenkastje heeft ingericht. Henrietta graaft graag in de tuin en vindt een berg gouden munten. Er komt een archeoloog die ontdekt dat er een hele Romeinse stad onder de tuin ligt. Het huis verzakt door de opgravingen en ze mogen zolang in het Ritz Hotel. Dan worden er 2 nieuwe huizen voor ze gebouwd: voor de mevrouw een Bauhaus met een zwembad op het dak, en ernaast voor Henrietta een tuttige kasteeltje met een slotgracht er omheen. Er komt een haan over de ophaalbrug bij haar op de thee en al gauw zijn er kuikentjes. De mevrouw wordt de petemoei. Hoe gelukkig kun je een kind anders nog maken?

Welke dichtbundel ligt er op uw nachtkastje? Gaat u hem lezen?
Fritzi Harmsen van Beek, Verzameld Werk; Luis Borges, Alle gedichten; Georg Trakl, Die Dichtungen. Natuurlijk lees ik erin! Waarom zouden ze er anders liggen? Het is toch geencoffee table, ‘pour épater le bourgeois’?

Welk personage uit welk boek vond u een ontzettende klootzak?
De zoon uit Spanje uit het gelijknamige boek van Tessa de Loo is een walgelijke egoïst. Alleen maar met zichzelf bezig, overjarige hippie, vieze paardenstaart, en dan toch nog de ware liefde krijgen, en meteen maar hoppeta na zoveel jaren niets meer te hebben laten horen, de kleren uit en de echtgenoot – zijn broer – het nakijken geven. Vrouwen vallen graag voor foute mannen en ja, daar gingen we weer. Niet dat die broer nou zo’n leuke man was, maar wel braaf en degelijk. Enfin, wat een clichés. Zonde van de tijd en het geld.

Welke roman heeft u het afgelopen jaar het meest geboeid?
The stranger’s child (Kind van een vreemde) van Alan Hollinghurst. Je denkt dat je een Engelse roman à la Virginia Woolf gaat lezen, maar na deel één loopt het anders. En weer anders anders dan bij Atonement (Boetekleed) van Ian McEwan, die bij zijn personages blijft en bij het incident dat in deel één alles verandert. Bij Hollinghurst gaat het verhaal steeds verder bij de oorspronkelijke personages vandaan ook al blijven ze er als een steeds dunner lijntje doorheen lopen. Want de wereld verandert en zij doen er steeds minder toe, terwijl ook het probleem dat in deel één de grote motor van het verhaal was, door de maatschappelijke ontwikkelingen volkomen futiel is geworden. Daarnaast is het een soort van detective waarvan de sporen weliswaar allemaal gevonden worden, maar steeds door andere personages, die niet weten wat ze in handen hebben. Alleen de lezer weet ten slotte het hele verhaal, dat er dus niet meer toe doet. Heel knap.

Van welke hoofdpersoon bent u nog steeds onder de indruk?
Van de hoofdpersoon uit Any human heart van William Boyd. Een Engelsman die bijna de hele 20e eeuw heeft geleefd, door twee oorlogen heen. Met een grote liefde voor literatuur en beeldende kunst, maar ook met een onverwacht aandeel in WO II en de Rote Armee Fraktion. Hij raakt veel kwijt, ook in de liefde, maar weet zich staande te houden. Een beschaafd, sympathiek mens, wiens leven niet aan de 20e eeuw ontkomt. Soms moest ik het een paar dagen wegleggen omdat ik de impact van wat hem gebeurde, moest laten zakken voor ik verder kon. Toen het boek uit was, hield ik van hem.

Wilt u zelf een bijdrage leveren aan deze rubriek? Klik dan  hier.

Klik hier voor de bijdrage van Menno Hartman.
Klik hier voor de bijdrage van Karel Wasch
Klik hier voor de bijdrage van Albert Hogeweij
Klik hier voor de bijdrage van Rein Swart



Bekijk Reacties

4 Responses to Zomerrubriek – ‘Toen het boek uit was, hield ik van hem’

  1. Pingback: Zomerrubriek – Rebekka W.R. Bremmer | Literair Nederland

  2. Pingback: Zomerrubriek – Geesje Nijland | Literair Nederland

  3. Pingback: Zomerrubriek – Martin Lok | Literair Nederland

  4. Pingback: Zomerrubriek – Carolien van Welij | Literair Nederland

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

 
De Groote Oorlog – Sophie de Schaepdrijver
16 april 2014
'Wie iets van België wil begrijpen, moet beginnen met het lezen van dit boek’.
Lees verder >
De macht van begeerte – Uwe Timm
14 april 2014
Bezoek voor een eenzame vogelwachter

Recensie door Evert Woutersen

De macht van begeerte (2013) van de Duitse schrijver Uwe Timm (1940) is het verhaal van Christian Eschenbach die terugblikt op zijn leven en relaties. Hij werkt op het Duitse waddeneiland Scharhörn als vogelwachter in een beschermd natuurgebied.
Lees verder >
Grensland – Marc Jansen
10 april 2014
Eeuwenlang rondgesparteld op de bodem van de geschiedenis

Recensie door Adri Altink

In de eerste maanden van 2014 pikt Poetin ineens de Krim in. Met een arrogantie alsof daarmee iets wordt rechtgezet.
Lees verder >
Al wat schittert – Eleanor Catton
9 april 2014
Het is niet al goud wat blinkt

Recensie door Vera ter Beest

De setting en de sfeer die ze beschrijft, zetten de toon. Het eerste deel van Al wat schittert van Eleanor Catton heeft alle kenmerken van een klassieke ‘whodunnit’. Maar, Catton speelt met de traditionele vorm van de detective, voegt elementen toe en past hier en daar wat aan.
Lees verder >
Schuim – Robert Anker
7 april 2014
Gemengde gevoelens

Recensie door Olivier Rieter

Schuim van Robert Anker (1946) gaat over Dirk Wagenaar, een Rotterdamse havenbaron, zijn dochter Lisette, een wereldberoemde violiste, en Dirks schaakvriend Niels, een getrouwde dominee met wie Lisette een verhouding krijgt.
Lees verder >

Ontvang onze nieuwsbrief

Oogst van de Week, 15
10 april 2014
Door Carolien Lohmeijer

In de Oogst van de Week deze keer geen romans maar werkelijkheid. Kernwoorden zijn: aangrijpend en ontroerend (Salomé), ontroerend en poëtisch (Hoe mooi alles), en poëtisch en muzikaal  (Misschien wordt 't morgen beter). Het zijn alle drie boeken die nieuwsgierig maken.

Er rest alleen nog een foto van de kleine Salomé Bernstein die in 1943 in Auschwitz is vermoord. Haar grootmoeder nam haar bij de hand op het moment dat de Duitsers gingen keuren. Zo bezegelde ze hun lot. En redde ze het leven van de andere familieleden die daarna nooit meer over het kleine meisje spraken.

Salomé. Zo heet ook het boek dat de auteur Colombe Schneck eigenlijk niet wilde schrijven. Maar dat ze toch schreef. Omdat ze voelde dat dat ze het moest schrijven. Ze deed er 10 jaar over om de moed daarvoor te vinden.
Salomé is ook de naam die Colombe Schneck haar dochter gaf. De kleine Salomé Bernstein was het nichtje van haar moeder. Maar pas nadat haar moeder overleden was, realiseerde Schneck zich dat ze de geschiedenis van haar familie zou moeten uitzoeken om te weten naar wie ze haar dochter had vernoemd.
Salomé is het verslag van haar zoektocht. Tijdens haar reizen naar Amerika, Israël en Litouwen en de gesprekken met de vrouwen uit haar familie vallen de puzzelstukjes in elkaar. Ze ontdekt het onvoorstelbare offer waar haar familie altijd over heeft gezwegen.

Schneck beschrijft de geschiedenis nuchter en direct, maar wisselt die af met persoonlijke passages. Bijvoorbeeld als ze het heeft over het enige fotootje van Salomé, samen met haar ouders in Litouwen: fotouitSalome‘Toevallig heb ik een kopie van deze foto teruggevonden op de website van Yad Vashem. Een afdruk daarvan heb ik in mijn kamer op de schoorsteenmantel gezet. Ik kijk naar Salomé en haar ouders en ik smeek hen: “Ga weg, ga weg uit Litouwen, dat vervloekte land.” Ze horen me niet.


Salomé. De zoektocht naar een verdwenen kind, door Colombe Schneck, vertaald door Marijke Arijs, Uitgeverij Cossee, € 14,90

 

Ook het leven van de Joodse Leo Vroman, een van de grootste Nederlandstalige dichters, is getekend door de Tweede Wereldoorlog. Vlak na de Duitse inval vluchtte Vroman naar Nederlands-Indië waar hij in het Jappenkamp terecht kwam. Hij overleefde, maar keerde nooit meer voorgoed terug naar Nederland. ‘Liever heimwee naar Nederland’ heeft hij ooit gezegd.

Hoe mooi alles

‘Vrede’

‘kom vanavond met verhalen / hoe de oorlog is verdwenen / en herhaal ze honderd malen / alle malen zal ik wenen’ (Leo Vroman)

 

Pas twee jaar na de oorlog ziet hij zijn verloofde Tineke Sanders weer. Hij vestigt zich met haar in de Verenigde Staten. Een liefde die altijd is blijven bestaan en die nu beschreven is in het boek Hoe mooi alles van Mirjam van Hengel. Leo en Tineke hebben zelf meegewerkt aan dit boek. Vroman heeft het manuscript nog gelezen, het verschijnen ervan heeft hij echter niet meer meegemaakt. Hij overleed op 98-jarige leeftijd op 22 februari 2014. Vandaag op 10 april 2014, zijn verjaardag, verschijnt het.

Hoe mooi alles. Leo en Tineke Vroman; Een liefde in oorlogstijd, Uitgeverij Querido, Mirjam van Hengel, 328 pagina’s, € 19,99.

 

Misschien wordt het morgen beterGrote kans dat u binnenkort ‘De nozem en de non’ op de radio hoort. Aanleiding is dan ongetwijfeld de biografie over Cornelis Vreeswijk die onlangs bij Nijgh & Van Ditmar is verschenen met de titel Misschien wordt ‘t morgen beter.

 

Journalist en auteur Rutger Vahl kende van huis uit de muziek van Vreeswijk, maar raakte pas echt in de muzikant geïnteresseerd toen hij in 1997 in Stockholm een ‘Cornelisdag’ bezocht. Cornelis Vreeswijk woonde sinds 1950 in Zweden en was daar een grootheid (zijn begrafenis werd rechtstreeks uitgezonden). Vahl, die speciaal voor het oeuvre van Vreeswijk Zweeds leerde, in het AD: ‘Zijn poëtische universum bleek vele malen groter en origineler dat ik had gedacht. Wat ik te lezen kreeg, stond ver af van ‘De nozem en de non’ en ‘Veronica’.

In Misschien wordt ’t morgen beter laat Rutger Vahl zien dat Cornelis Vreeswijk (1937-1987) nooit los van Nederland is gekomen. In 1972 keerde hij terug om een poging te doen ook zijn geboorteland te veroveren.
Cornelis Vreeswijk liet zich inspireren door literatuur en muziek, zijn twee grote liefdes. Deze biografie voert langs alle pieken en dalen van zijn artiestenleven, maar brengt ons ook bij Ernest Hemingway en Walt Whitman, Amerikaanse bluesgiganten, The Beatles, Georges Brassens en de Braziliaanse meestergitarist Baden Powell de Aquino.

Misschien wordt ‘t morgen beter. Cornelis Vreeswijk; De blues tussen Stockholm en IJmuiden, Rutger Vahl, Uitgeverij Nijgh & Van Ditmar, 320 pagina’s, € 29,99

 
Filter Vertaalprijs 2014 naar Mari Alföldy voor vertaling Satanstango van Krasznahorkai
9 april 2014
Literair nieuws

Tijdens het festival City2Cities, werd bekend gemaakt dat de Filter Vertaalprijs 2014 ter waarde van €10.000,-  naar Mari Alföldy gaat en haar bij de Wereldbibliotheek verschenen vertaling van Satanstango van de hedendaagse Hongaarse schrijver László Krasznahorkai.
Lees verder >
Groot letterfestival in vijf verzorgingshuizen in Eindhoven
8 april 2014
Agenda

Het nieuwe en groots opgezet literatuurevenement Groot Letterfestival vindt komende zondag 13 april plaats in Eindhoven op wel heel bijzondere locaties. Vijf zorginstellingen van Vitalis openen die dag hun deuren om onder meer Kees van Kooten, Annejet van der Zijl, Wim Daniëls, A.L.
Lees verder >
De stilte van het ongesproken woord
7 april 2014
Bij uitgeverij Indeknipscheer is De stilte van het ongesproken woord verschenen, een multmediaal eerbetoon aan drie grote Surinaamse dichters: Trefossa, Shrinivási en Dobru.

De poëzie van Suriname heeft zich nooit beperkt tot het papier.  Hun werk is al eerder in muzikale vertolking verschenen.
Lees verder >
Vierde editie City2Cities gaat dit weekend van start
4 april 2014
Agenda

Dit weekend start de vierde editie van City2Cities: Internationale Literatuurdagen Utrecht.

Schrijver Jaap Scholten en Writer in Residence Nuala Ní Dhomhnaill spreken zaterdag 5 april respectievelijk over Boedapest en Dublin, (themasteden van dit jaar).
Lees verder >