Zomerrubriek – ‘Toen het boek uit was, hield ik van hem’

Bezoekers van Literair Nederland worden van harte uitgenodigd mee te doen aan de Zomerrubiek. Margriet de Koning Gans is de eerste.

Aan welk kinderboek heeft u goede herinneringen?
Mijn favoriete kinderboek was Engels: Henrietta the faithful hen van Kathleen Hale. Het gaat over een oude mevrouw die een kip heeft, waarvoor ze een eigen plekje in het gootsteenkastje heeft ingericht. Henrietta graaft graag in de tuin en vindt een berg gouden munten. Er komt een archeoloog die ontdekt dat er een hele Romeinse stad onder de tuin ligt. Het huis verzakt door de opgravingen en ze mogen zolang in het Ritz Hotel. Dan worden er 2 nieuwe huizen voor ze gebouwd: voor de mevrouw een Bauhaus met een zwembad op het dak, en ernaast voor Henrietta een tuttige kasteeltje met een slotgracht er omheen. Er komt een haan over de ophaalbrug bij haar op de thee en al gauw zijn er kuikentjes. De mevrouw wordt de petemoei. Hoe gelukkig kun je een kind anders nog maken?

Welke dichtbundel ligt er op uw nachtkastje? Gaat u hem lezen?
Fritzi Harmsen van Beek, Verzameld Werk; Luis Borges, Alle gedichten; Georg Trakl, Die Dichtungen. Natuurlijk lees ik erin! Waarom zouden ze er anders liggen? Het is toch geencoffee table, ‘pour épater le bourgeois’?

Welk personage uit welk boek vond u een ontzettende klootzak?
De zoon uit Spanje uit het gelijknamige boek van Tessa de Loo is een walgelijke egoïst. Alleen maar met zichzelf bezig, overjarige hippie, vieze paardenstaart, en dan toch nog de ware liefde krijgen, en meteen maar hoppeta na zoveel jaren niets meer te hebben laten horen, de kleren uit en de echtgenoot – zijn broer – het nakijken geven. Vrouwen vallen graag voor foute mannen en ja, daar gingen we weer. Niet dat die broer nou zo’n leuke man was, maar wel braaf en degelijk. Enfin, wat een clichés. Zonde van de tijd en het geld.

Welke roman heeft u het afgelopen jaar het meest geboeid?
The stranger’s child (Kind van een vreemde) van Alan Hollinghurst. Je denkt dat je een Engelse roman à la Virginia Woolf gaat lezen, maar na deel één loopt het anders. En weer anders anders dan bij Atonement (Boetekleed) van Ian McEwan, die bij zijn personages blijft en bij het incident dat in deel één alles verandert. Bij Hollinghurst gaat het verhaal steeds verder bij de oorspronkelijke personages vandaan ook al blijven ze er als een steeds dunner lijntje doorheen lopen. Want de wereld verandert en zij doen er steeds minder toe, terwijl ook het probleem dat in deel één de grote motor van het verhaal was, door de maatschappelijke ontwikkelingen volkomen futiel is geworden. Daarnaast is het een soort van detective waarvan de sporen weliswaar allemaal gevonden worden, maar steeds door andere personages, die niet weten wat ze in handen hebben. Alleen de lezer weet ten slotte het hele verhaal, dat er dus niet meer toe doet. Heel knap.

Van welke hoofdpersoon bent u nog steeds onder de indruk?
Van de hoofdpersoon uit Any human heart van William Boyd. Een Engelsman die bijna de hele 20^e eeuw heeft geleefd, door twee oorlogen heen. Met een grote liefde voor literatuur en beeldende kunst, maar ook met een onverwacht aandeel in WO II en de Rote Armee Fraktion. Hij raakt veel kwijt, ook in de liefde, maar weet zich staande te houden. Een beschaafd, sympathiek mens, wiens leven niet aan de 20^e eeuw ontkomt. Soms moest ik het een paar dagen wegleggen omdat ik de impact van wat hem gebeurde, moest laten zakken voor ik verder kon. Toen het boek uit was, hield ik van hem.

Wilt u zelf een bijdrage leveren aan deze rubriek? Klik dan  hier.

Klik hier voor de bijdrage van Menno Hartman.
Klik hier voor de bijdrage van Karel Wasch
Klik hier voor de bijdrage van Albert Hogeweij
Klik hier voor de bijdrage van Rein Swart