Visueel logboek van een leven

25 april 2012

Recensie door Eva Keuris

Als Juan Salvatierra negen jaar oud is, raakt hij ernstig gewond door een val van een paard. Hierna verliest hij zijn spraakvermogen. Nooit wordt duidelijk of dit een gevolg van het ongeluk is, of dat hij simpelweg weigert nog te praten. Volgens de verteller, zijn zoon Miguel, bevrijdt Salvatierra’s stomheid hem van het harde boerenbestaan waar mannen in deze plattelandsregio van Argentinië haast automatisch in terecht komen. Niemand verwacht nog iets van hem. Hij hoeft niet meer mee te doen met de ruige mannen en kan zijn tijd besteden aan wat hij het liefste doet: schilderen.

Op zijn twintigtste begint Salvatierra aan een megalomaan project. Op rollen doek schildert hij zijn dagelijks leven. Het is zowel een persoonlijk dagboek, een logboek van wat er gebeurt in het dorp bij de rivier, als een kijkje in Salvatierra’s innerlijke leven: zijn dromen, nachtmerries en fantasieën. Omdat Salvatierra nog altijd niet spreekt, is het voor zijn vrouw en zoons ook de enige manier om een beeld te krijgen van wat er in hem omgaat. Zestig jaar lang, tot enkele dagen voor zijn dood, schildert Salvatierra aan het doek. Toch maakt hij op zijn sterfbed een wegwerpgebaar als Miguel vraagt wat ze met de talloze rollen, die zijn opgeslagen in de schuur, moeten doen. Salvatierra lijkt het werk vooral voor zichzelf gemaakt te hebben, hij heeft geen belangstelling om het de wereld in te sturen.

Nadat ook hun moeder is gestorven, trekken Miguel en zijn broer Luis, inmiddels vijftigers, van Buenos Aires naar hun geboortedorp aan de rivier. Ze kunnen het niet over hun hart verkrijgen de artistieke nalatenschap van hun vader in het desolate, verarmde dorp te laten verstoffen en weten een Nederlandse stichting geïnteresseerd te krijgen de rollen aan te kopen en naar hun museum in Amsterdam over te brengen. Dit vereist nogal wat voorwerk en bureaucratisch gesteggel, waardoor Miguel veel tijd moet doorbrengen in het stoffige dorpje. De eigenaar van de plaatselijke supermarkt heeft belangstelling voor het stuk grond van Salvatierra, maar Miguel kan en wil het land pas verkopen als hij het project van zijn vader veilig gesteld heeft.

Het werk van Salvatierra brengt herinneringen aan vroeger naar boven, aan zijn vader, aan Miguels eigen leven. Als Miguel erachter komt dat er één rol in de verzameling mist, het jaar 1961, stelt hij zichzelf ten doel deze rol te vinden. Hij kan zich niet voorstellen dat zijn vader een heel jaar niet geschilderd heeft. Wat is er met de rol gebeurd en vooral: wat is er met Salvatierra gebeurd in dit jaar?

Deze zoektocht vormt min of meer de rode draad in Het verdwenen jaar van Salvatierra van Pedro Mairal. Het boek, meer een novelle dan een roman, meandert door de tijd en het landschap als de rivier in het levenswerk van Salvatierra. Miguel vraagt zich af wat de invloed van zijn vaders werk op zijn eigen leven is geweest, waarom zijn broer en hij beiden hebben gekozen voor een grijs bestaan in Buenos Aires, terwijl de wereld van hun vader zo kleurrijk en levendig was.

Pedro Mairal, geboren in Buenos Aires in 1970, heeft naast een eerdere roman, ook twee poëziebundels uitgebracht. Dit is duidelijk te terug te lezen in zijn sfeervolle en beeldende proza. De landerigheid van een haast uitgestorven dorpje aan de rivier de Uruguay, de vissers aan de oevers, de monsterlijke riviervissen en de bontgekleurde vogels – de wereld die Mairal beschrijft, ontrolt zich voor de lezer als het schilderij van Salvatierra. Gloedvol, weemoedig en duister tegelijk.

De verteller Miguel is iets te nadrukkelijk aanwezig. De schrijver heeft nogal eens de neiging de emoties en gedachten van de hoofdpersoon voor de lezer in te vullen. Ook de dialogen zijn soms wat houterig. Een kleine smet op een poëtisch en bijzonder verhaal. Het verdwenen jaar van Salvatierra is een boek om op een warme zomermiddag in één keer uit te lezen. Dan komt deze stream of consciousness het beste tot zijn recht.

Het verdwenen jaar van Salvatierra

Auteur: Pedro Mairal
Vertaald door: Corrie Rasink
Verschenen bij: Uitgeverij Athenaeum-Polak & van Gennep
Prijs: € 16.95

Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

 
Huid – Russell Banks
21 mei 2013
In de huid van een veroordeelde

Recensie door: Sunny Jansen

Meteen is het duidelijk: de hoofdpersoon van Huid, de nieuwe roman van Russell Banks, is een veroordeelde zedendeliquent die onder toezicht staat. Vermoedelijk is hij zelfs een pedofiel, al houdt Banks lang voor de lezer verborgen wat zijn misdaad nu precies was.
Lees verder >
Kroniek van de familie Wapshot – John Cheever
17 mei 2013
‘Een kijk op het leven zo hartelijk en vluchtig als een lachbui.

Recensie door Martin Lok

St. Botolphs. Havenplaats. Vergane glorie. Thuis van de familie Wapshot. Al vele generaties. Leander Wapshot heeft twee zonen. Moses en Coverly. Maar het familiekapitaal zit bij nicht Honora. Kinderloze matriarch. Zij regeert.
Lees verder >
Lore – Rachel Seiffert
16 mei 2013
Debuutroman opnieuw in de belangstelling

Recensie door Ingrid van der Graaf

Het in 2001 uitgegeven en later verramsjte boek De donkere kamer van Rachel Seiffert (1971)  werd onlangs verfilmd door Cate Shortland (Somersault 2004).
Lees verder >

De Hondsster – Peter Heller
14 mei 2013
Eenzaam in een post-apocalyptische wereld

Recensie door Olivier Rieter

De Hondsster van de Amerikaanse schrijver van natuurreportages Peter Heller is een post-apocalyptische roman die aansluit bij de tijdgeest. Het boek hoort echter niet tot beste in zijn soort. Het verhaal gaat over Hig die een pandemie die de wereld heeft getroffen heeft overleefd.
Lees verder >
Bluf! De kunst van het veinzen – Adam Soboczynsky
13 mei 2013
Dat 'kunst moge voltooien, wat de natuur begon'

Recensie door Huub Bartman

 

'Wat is het leven? Een mijnenveld.

Wat is veinzerij? De voorwaarde om hogerop te komen.

Wat is liefde? De mooiste van alle illusies.
Lees verder >
Jo Otten – Kritisch en verhalend proza – Verzameld werk deel 2
16 mei 2013
Gesignaleerd door de redactie

De Rotterdamse auteur Jo Otten (1901-1940) heeft tijdens zijn leven verschillende genres beoefend (verhalen, essays en kritieken) waarin hij zijn pessimistische kijk op een modernistische wijze vorm gaf.
Lees verder >

Oproep! Lievelingsgedichten gezocht
16 mei 2013
Altijd al je lievelingsdichter op de voorgrond geplaatst willen zien? 

Stuur dan nu je lievelingsgedicht in!

In het kader van het Poëziefestival De Nieuwe Liefde zijn de organisatoren in samenwerking met Het Parool op zoek naar lievelingsgedichten van lezers, en wel: gedichten van nog levende Nederlandse dichters.
Lees verder >
Rebekka Bremmer over het European First Novel Festival
16 mei 2013
Tijdens het jaarlijkse International Book Festival in Hongarije, ongeveer een maand geleden, vond ook het European First Novel Festival plaats. Rebekka Bremmer die vorig jaar debuteerde met haar roman Eb was de Nederlandse afgevaardigde op dit festival.
Lees verder >
Achtste editie van Grafisch/literair tijdschrift SLANG
8 mei 2013
Gesignaleerd door de redactie

Het achtste nummer van SLANG Magazine heeft als thema 'Titaantjes'. Verschillende schrijvers die nog niet of nauwelijks publiceerden, hebben eraan bijgedragen.
Lees verder >

Grote literaire prijzen voor Oek de Jong en Tommy Wieringa en genomineerd voor de Inktaap
7 mei 2013



Twee zenuwslopende uren aan het diner alvorens de winnaar bekend wordt gemaakt.
Lees verder >