Interview met Lucette ter Borg

1 juli 2011

Interview door: Carolien Lohmeijer

‘Bij ons thuis werd iedereen zodra hij vijftien werd, ingewijd in het familie-geheim. Ik herinner me dat ik naar beneden werd geroepen op een avond en dat mijn vader vertelde dat mijn grootvader in de oorlog lid was geweest van de NSB. Ik weet nog dat ik dacht: “oh, nou en?” Bij die mededeling bleef het. Vragen werden niet gesteld en we spraken er verder niet meer over.’ Dit lidmaatschap is van grote invloed geweest op het gezin, vertelt schrijfster Lucette ter Borg (49). Haar ouders schaamden zich, er werd aan de buitenwereld niets verteld, vrienden kwamen niet over de vloer.

Kritiek was er daarentegen des te meer. Er werden hoge eisen gesteld aan de prestaties van de kinderen. ´Goed´ was maar zelden goed genoeg.

Ter Borg heeft lang gevochten tegen een diep geworteld idee van onzekerheid en een gevoel van jezelf steeds te moeten bewijzen. Die onzekerheid, vertelt ze in een Amsterdams café, heeft haar broer en zus ook lang gekweld. Het maakte de verhoudingen in het gezin er niet makkelijker op.

Het cadeau uit Berlijn, Ter Borgs eerste roman, heeft ze geschreven vanuit het verlangen om meer te weten te komen over dit familiegeheim. Want nieuwsgierig was ze wel. Als journaliste was ze inmiddels bekend met de onderzoeksjournalistiek en haar boek was oorspronkelijk opgezet als non-fictie. ‘Maar ik merkte dat ik ongemerkt steeds meer dialogen ging verzinnen, dat ik me steeds meer ging afvragen hoe de verschillende personen in elkaar zaten. Uiteindelijk werd het boek een roman. Een roman biedt nu eenmaal meer vrijheid dan non-fictie.’

Met Valkruid, haar tweede boek, wilde ze ‘wat dichter op zichzelf blijven’.

Valkruid gaat over twee zusjes, beiden begin zestig, die samen op reis gaan. Afwisselend vanuit het perspectief van Sigrid of Valentine krijg je langzaam maar zeker een beeld van hun leven. ‘Door in de ik-vorm te schrijven kon ik dicht op de huid van de personages gaan zitten. Het zijn zusjes, vrouwen die tot elkaar veroordeeld zijn, van elkaar houden op een primitieve, haast instinctieve manier, maar die intellectueel niks met elkaar hebben of willen hebben.’

De lezer maakt met stijgende verbazing kennis met deze twee vrouwen die tegen wil en dank van elkaar houden. Nietsontziend gaan ze met elkaar om. Ze kennen elkaar door en door en weten beiden exact waarmee ze de ander kunnen raken. Ter Borg: ‘Meestal praten ze via omwegen en zeggen dan de verschrikkelijkste dingen tegen elkaar, zogenaamd voor de grap. Ze denken vaak heel slecht over de ander, maar dat betekent nog niet dat ze niet van elkaar houden.’

Sigrid en Valentine zijn beiden muzikaal geschoold. Sigrid is eerste violiste geworden in een provinciaal orkest, Valentine geeft pianolessen. Piano heeft Ter Borg als kind leren spelen. Viool is ze gaan leren toen ze Valkruid schreef. ‘Ik wilde dat graag. Ik wil namelijk  weten hoe dat voelt, een stok aandraaien, een streek zetten en een zuivere noot produceren uit je instrument.’ Ook heeft ze onderzoek gedaan naar de geschiedenis van de viool, is bij verschillende vioolbouwers langs geweest en heeft musici geïnterviewd. De reis van Sigrid en Valentine heeft ze zelf ook gemaakt. ‘Ik wil het zo doen, noem het een vorm van method acting, anderen kiezen daar niet voor.´

Van zo hoog muzikaal opgeleide vrouwen als Sigrid en Valentine verwacht je enige intellectuele bagage, maar de gesprekken of gedachten die de dames hebben gaan nooit verder dan huis-tuin-en-keukenpraatjes.

Hoewel ze alle twee last hebben van ervaringen uit het verleden, al dan niet door de ander aangedaan, praten ze nergens constructief met elkaar. Echt contact maken en naar een ander luisteren hebben ze niet geleerd, niet met elkaar, niet met anderen. Het is de generatie die is opgevoed met de overtuiging: ‘je laat niks aan de buitenwereld zien’. Omdat ze bovendien ook geen van beiden gehinderd worden door enige zelfreflectie verandert er weinig in hun levens.

Het levert vermakelijk proza op want ondanks deze sombere analyse, is Valkruid geen somber, psycho-analytisch boek maar een boek dat je soms doet lachen. Dat is te danken aan het inlevingsvermogen dat Ter Borg zelf wèl heeft, haar opmerkingsgave, gevoel voor humor en directe pen. ‘Ik hou van galgenhumor,’ zegt ze, ‘daarom ben ik ook zo´n fan van Arnon Grunberg of Jonathan Frantzen.’

Valkruid leent zich perfect voor een toneelbewerking. Saskia Temmink en Annet Malherbe bijvoorbeeld zullen borg staan voor een amusant, confronterend en absurdistisch spektakel.

Valkruid

Auteur: Lucette ter Borg
Verschenen bij: Uitgeverij Cossee (2011)
Prijs: € 19,90
Aantal pagina’s: 270

Bekijk Reacties

One Response to Interview met Lucette ter Borg

  1. han says:

    Ik heb ‘Valkruid’ gelezen en deel de mening van interviewster Carolien: vermakelijk proza. Niet meer, zeker niet minder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

 

Kroniek van Perdepoort – Anna Louw
24 april 2014
‘Aan de vruchten zullen ze gekend worden, niet aan hun wortels’

Recensie door Martin Lok

Koos Lotriet mag dan al zestien jaar dood zijn; hij is de onbetwiste hoofdpersoon van de Kroniek van Perdepoort van Anna Louw. Koos Nek, zoals zijn bijnaam luidde, was een blanke Zuid-Afrikaanse landeigenaar.
Lees verder >
Het Liegend Konijn – Alle malen zal ik wenen
23 april 2014
Oorlog inspireert dichters intens





Recensie door Ingrid van der Graaf

Het Liegend Konijn, waarvan elke editie tot nu toe, in wisselende kleur uitgave en standaard ontwerp verscheen, draagt voor het eerst in de twaalf jaar dat het onder het bezielende redacteurschap van Jozef Deleu verschijnt, een thema.
Lees verder >
Te vroeg geboren – Jowi Schmitz
23 april 2014
Een Ming-vaasje met een barstje

Recensie door Adri Altink

Op 13 mei 2013 wordt Milo geboren. Een prematuur na een zwangerschap van 26 weken en één dag.
Lees verder >
Kop en staart – Catherine Lewis
22 april 2014
Drie blinde muizen openen ons de ogen

Recensie door Teunis Bunt

Wie een verhaal wil analyseren, zal zich een aantal begrippen eigen moeten maken. Daarvoor bestaan handboeken, waarin uitgelegd wordt wat een leidmotief, een subplot of een innerlijke monoloog is. Eerlijk gezegd bewaar ik niet al te goede herinneringen aan die boeken.
Lees verder >
Bad Boy — Abdelkader Benali
18 april 2014
Kan de échte Badr Hari nu opstaan?

Recensie door Chloé Vondenhoff

Bad Boy is alweer de zesde roman van de Marokkaans-Nederlandse schrijver Abdelkader Benali. Een bezige bij, die, naast talloze romans, binnen 8 jaar een oeuvre heeft geschapen van reisverhalen, toneelstukken, columns, brieven en een gedichtenbundel.
Lees verder >

Ontvang onze nieuwsbrief

Oogst week 17
25 april 2014
door Ingrid van der Graaf

Jaap Robben (1984) debuteerde in 2004 met de gedichtenbundel Twee vliegen, waarna nog drie bundels volgden. Deze week verscheen zijn debuutroman Birk. Een roman over een familiedrama. Mikael woont met zijn ouders op een eiland tussen Schotland en Noorwegen. Op een dag verdwijnt zijn vader in zee en sinds die gebeurtenis draagt Mikael een geheim met zich mee. De verwijten stapelen zich op, tot zijn moeder iets onmogelijk van hem verlangt. Een beklemmend verhaal over mensen die zelf een eiland dreigen te worden. Birk / Jaap Robben / April 2014/ Uitgeverij De Geus.

 

thumb_Vis_-_Crowdsurfen_op_laag_waterDaniel Vis (1988) won begin dit jaar het NK Poetry Slam. Ooit declameerde hij tijdens de Nacht van de Poezie gedichten van Jotie 't Hooft, zijn verschijning deed zelfs aan deze te vroeg overleden dichter denken. En met een stemgeluid gelijk aan die van Maarten van Rossem, toont Vis zich  een illustere figuur op de poëzie podia in Nederland. Onlangs verscheen zijn debuutbundel Crowdsurfen op laag water. Eerder publiceerde hij gedichten in onder meer Strak!, Het Liegend Konijn en Plebs. Vis heeft een originele en beeldende stijl. Hij schrijft op zo'n wijze over alledaagse dingen, dat ze vaak beklemmend overkomen. Menno Wigman zei over Daniel Vis: ‘Eindelijk weer een jonge dichter met een grote mond.’ Crowdsurfen op laag water / Daniel Vis / April 2014 / Uitgeverij Prometheus.


9789021454948-sebastian-barry-de-tijdelijke-gentleman-178De Ier, Sebastian Barry (1955) is een veel bekroond schrijver. De tijdelijke gentleman is de vijfde roman van Barry die bij Querido in Nederlandse vertaling verschijnt. Barry werkt gestaag voort aan een reeks romans waarin hij zijn eigen familie op de voet volgt en zo de twintigste-eeuwse geschiedenis van Ierland en de Ieren in kaart brengt. De tijdelijke gentleman gaat over een Ier die  in het Engelse leger tijdens de Tweede Wereldoorlog nooit een vaste aanstelling kreeg. Ook zijn huwelijksgeluk met Mai Kirwan  is geen lang leven beschoren. Na vele omzwervingen, als soldaat, ingenieur en observator voor de Verenigde Naties, komt Jack uiteindelijk in Accra terecht, waar hij besluit zijn levensverhaal op papier te zetten. De tijdelijke gentleman / Sebastian Barry / April 2014 / Querido.

 

9021455064Een Siciliaanse lekkernij is een hommage aan Rascha Peper (1949-2013), die tijdens haar leven de ware vertelkunst beoefende. Altijd wist ze haar lezers mee te slepen en hen een wereld te laten zien die op het oog, bedrieglijk alledaags lijkt. In Een Siciliaanse lekkernij zijn de beste verhalen opgenomen uit haar debuut De waterdame. Daarnaast bevat het enkele lange verhalen die in haar nalatenschap werden gevonden en niet eerder in boekvorm zijn verschenen. Zeker een aanrader voor de liefhebbers van haar werk. Een Siciliaanse lekkernij / Rascha Peper / April 2014 / Querido

  

Zo lang als voor altijd is – Karel Wasch
23 april 2014
Het is dit jaar 100 jaar geleden dat Dylan Thomas (1914-1953) werd geboren in Wales. In Wales en Engeland wordt dat dit jaar uitvoerig gevierd. De BBC zal binnenkort een serie starten over de tournees door Amerika van Thomas. Tournees die uiteindelijk resulteerden in zijn dood op 39-jarige leeftijd.
Lees verder >
Dioraphte Jongerenliteratuur Prijs voor Ineke Riem
23 april 2014
Literair Nieuws 

Ineke Riem heeft met haar debuutroman Zeven pogingen om een geliefde te wekken (De Arbeiderspers) Dioraphte Literatuur Prijs (DJP) 2014 gewonnen. 

Zeven pogingen om een geliefde te wekken is een prachtige 'coming of age' roman en speelt zich af in een dorpje op het eiland Voorne-Putten.
Lees verder >
Twaalfde editie Thomas Mann lezing door Tom Dommisse
18 april 2014
Agenda

Zondag 27 april vindt de twaalfde Thomas Mann lezing plaats. De titel van deze lezing, Toen begon het dreunen, wordt gehouden door filosoof Tom Domisse. Over Thomas Mann's Betrachtungen en de rommelende donderecho`s van 1914.
Lees verder >
Oogst week 16
18 april 2014
door Menno Hartman

De bibliofilie leeft. Als steeds meer uitgeverijen steeds goedkoper gaan produceren om de risico’s te minimaliseren is er tezelfdertijd een opmars van de liefdevol gemaakte, kleine supermooi vormgegeven boekjes in geringe oplagen. Neem dit boek, Zomerregen van Yves Bonnefoy, zeven gedichten van de grand old man van de Franse poëzie in een gewetensvolle vertaling van Kiki Coumans. Als lezen ook een tactiele ervaring is - en dat is het - dan is de eerste stap naar waardering van dit werk al gemaakt als je het boek in handen hebt. Het voelt eenvoudigweg goed, en het is hier te bestellen.

Dit is ook zoiets: Hof van Jan, een drukkerij in Haarlem werkt aan behoud van typografisch erfgoed. Dat betekent in concreto dat ze een prachtverzameling oude drukapparatuur heeft opgetast in een ruimte aldaar, maar ook dat er een gestaag groeiend fonds van kleine mooi gedrukte werken van boeiende schrijvers is. Adriaan van Dis werkt Jammer-van-Dis-web-194x300op dit moment aan een groot boek over zijn bijna honderdjarige moeder. Een eerste aanzet van dat boek is het verhaal Jammer, dat een dramatische gebeurtenis vertelt in het toenmalige Nederlands Indië. Beeldend kunstenaar Ronald Ruseler droeg een fraaie collage bij aan het boekje: ieder exemplaar is uniek. Jammer werd gezet uit de Spectrum en in 150 exemplaren gedrukt onder de Korenmaat. - Meer alhier.

normal_pac_9789044531435_cvrDe website van De Geus schrijft dat dit gepassioneerde essay van  Antonio Muñoz Molina 'concrete voorstellen doet om uit de huidige economische crisis te komen, waardoor je direct je handen uit de mouwen zou willen steken. Deze vertelling in de loepzuivere stijl van George Orwell en Virginia Wolf is een lucide analyse en een warm pleidooi voor kennis, de enige weg die naar ware verandering kan leiden'. Dat ze bij De Geus niet weten hoe je de naam van Virginia Woolf schrijft neemt niet weg dat deze omschrijving de interesse gewekt heeft. 'Virginia Wolf' is geloof ik een rockband. Maar misschien een met loepzuivere stijl.

Tineke Hillegers-Zijlmans, Frieda Kleinjan vertaalden het boek.