Reacties op: De bewaker – Peter Terrin

Door: rein swart

rein swart — Sun, 14 Feb 2010 10:01:25 +0000

beste machiel
ik moest ook denken aan beckett, terwijl ik het boek las. twee mannen die op wacht staan en in onzekerheid verkeren over wat hen te wachten staat en zelf (vooral harry) beginnen te speculeren over mogelijke uitkomsten. maar dan vind ik toch die wensdroom van de elite troepen (vooral weer van harry) toch te concreet en te weinig tot de verbeelding sprekend.
je hebt wel gelijk dat er mooie zintuiglijke ervaringen worden beschreven, maar voor mij blijft het toch teveel een jongensboek.

Door: M. Jansen

M. Jansen — Thu, 11 Feb 2010 13:02:07 +0000

Tja, dat is een hele andere visie. Mij was wel meteen duidelijk dat er weinig leven in de brouwerij zou komen. Het verhaal moet het niet hebben van vreugdevolle, spontane personen die leven in de brouwerij komen brengen. Wat dat betreft is het erg in de stijl van Beckett. Ik geloof ook dat het hier gaat om de vervreemding en ik vind dat Terrin dat heel knap doet. Je kunt je natuurlijk ergeren aan de bedompte sfeer en de uitzichtloosheid van het genre (als het dat al is) maar ik vind dat Terrin geen Beckett of Pinter imitatie heeft gemaakt, maar een heel sterk eigen werk.

Door: rein swart

rein swart — Wed, 10 Feb 2010 06:12:40 +0000

Het is wel grappig hoe een boek verschillende reacties kan oproepen. Zelf kwam ik tot de volgende constatering:
Terrin is iemand die het zoekt in het extreme en die als een slager de werkelijkheid ontbeent. In Blanco ging het om een vader die na de dood van zijn vrouw zijn kind tot het uiterste probeert te beschermen, in Vrouwen en kinderen eerst om de onttakeling van een fabriekshal. In beide boeken is sprake van een hallucinerende sfeer. In De bewaker voert hij die operatie verder uit, maar het wordt dit keer een monomane bedoening. De bewakers Harry en Michel hopen door hun inspecties goed te doen te promoveren tot de elite-troepen, die villa’s mogen bewaken. Het verhaal begint met de bevoorrading van het complex, waarbij de bewakers op scherp staan. De afgemeten stijl gaat al gauw irriteren. In de betonnen ruimte klinken de gesprekken hol. Eerst hoop je nog dat bewoners uit het complex zoals de keukenmeid Claudia, die wel eens soep komt brengen, wat leven in de brouwerij brengt, maar dat is niet zo. De samenzweerderige toon gaat tegenstaan. De complottheorieën passen meer in een jongensboek. De vorm van het boek en de omslag zien er ook zo uit. Michel hoopt bij de elitetroepen op een nieuwe tandenborstel. Ik vond het allemaal erg flauw. Het is te hopen dat Terrin de volgende keer minder afstandelijk te werk gaat.