VersSpreken afl. 4 – Het gebouw van Mark Insingel

Een gesprek over macht en machteloosheid, cirkels en atmosfeer

De vierde aflevering van VersSpreken gaat over een gedicht van Mark Insingel, de grote maar zeker in Nederland altijd een beetje obscuur gebleven Vlaamse dichter die bekend werd met zijn als concrete poëzie bestempelde gedichten in bundels als Perpetuum Mobile (1969), Modellen (1970) en Posters (1974). Het titelloze gedicht dat in deze aflevering besproken wordt, heeft minder visueels, maar is daarom niet minder een constructie. Het komt uit de bundel Het is zo niet zo is het (1978).

VersSprekers en dichters Hélène Gelèns, Samuel Vriezen, Matthijs Ponte en Joost Baars verkennen de ruimte die de constructie schept en buigen zich over de vragen die het oproept, waaronder: hoe politiek is het gedicht op te vatten? En is er ontsnapping mogelijk uit het brandende gebouw en uit de cirkel van macht en machteloosheid? Wie zijn het die het gebouw uiteindelijk betreden om zich om de lichamen te bekommeren?

VersSpreken is een podcast over poëzie. In VersSpreken schuiven steeds vier dichters aan om te praten over één enkel gedicht. Er worden verschillende leesingangen geprobeerd, ideeën uitgewisseld, waar nodig de confrontatie gezocht. Zo hopen de initiatiefnemers de leesmogelijkheden van het gedicht te verkennen én te vergroten. Poëzie wordt zo toegankelijk gemaakt zonder haar te versimpelen, en uitgediept zonder haar toegankelijkheid te beschadigen. De gesprekken in VersSpreken worden voorafgegaan door een voordracht van het te bespreken gedicht, van opnames uit archieven of die door VersSpreken zelf worden gemaakt.

Gedicht
Het besproken gedicht is hier te lezen.