Getuigenissen van de dapperste vrouw van Afghanistan
‘Deze drugsbazen en krijgsheren zijn gevaarlijker voor de toekomst van ons land dan de taliban.’ Toen Malalai Joya deze woorden uitsprak in het Afghaanse parlement en dit later op televisie met een beestenstal vergeleek, wist ze dat haar leven nooit meer hetzelfde zou zijn. Ondanks de levensbedreigingen en intimidaties zet de jonge activiste haar strijd onverminderd voort. In Een vrouw tussen krijgsheren vertelt ze de tragische recente geschiedenis van haar land aan de hand van persoonlijke ervaringen die ze optekende in haar dagboeken. Haar persoonlijk verhaal is aangrijpend, inspirerend en kritisch ten aanzien van één van de langst lopende conflicten in onze tijd. In 2008, het jaar waarin Joya Nederland bezocht, zond de actualiteitenrubriek Eén Vandaag een portret van haar uit.
Malalai Joya (1978) werd door de BBC uitgeroepen tot de dapperste vrouw van Afghanistan en ze wordt vaak vergeleken met Birma’s Aung San Suu Kyi. Ze was nog geen dertig jaar oud toen ze al internationale erkenning genoot als (voormalig) parlementslid van Afghanistan en als vurig pleitbezorgster voor vrouwenrechten, democratie en vrijheid van meningsuiting. Sinds haar schorsing in 2007 leeft Malalai Joya clandestien, onder bewaking en steeds in een andere woonplaats. Een vrouw tussen krijgsheren is haar eerste boek.
Deze week is Joya in Nederland. Je kunt daarbij zijn.
Waar: SPUI25, Spui 25-27 in Amsterdam
Tijdstip: woensdag 17 februari 2010
Aanvang: 20:00 uur
Entree: Toegang tot de activiteiten in SPUI25 is gratis. U dient zich wel van tevoren aan te melden via deze link. https://form.cms.uva.nl/_form.cfc?source=http://www.spui25.nl/spui25/object.cfm/749AC712-1321-B0BE-6847B934B6B0246E
Een vrouw tussen krijgsheren
Auteur: Malalai Joya
Vertaald door: Marjolijn Stoltenkamp
Prijs: € 19.90
Verschenen bij: Uitgeverij De Geus
Nieuwsbrief
Facebook
Twitter
RSS


Inmderdaad, een dappere vrouw die het zo voor haar land opneemt. Ook in de Telegraaf van vrijdag 19 februari 2010 (colunm “Buitenland”) is iets van haar te lezen. Zo ijvert zij voor het vertrek van de “buitenlandse bezetters” uit Afghanistan. Verder zegt ze dat het besluit van de PVDA waarbij de Nederlandse troepen eind 2010 het land moeten verlaten, volgens haar niet ver genoeg gaat. Zij verwijt de Nederlandse regering dat het met de overige landen aan de leiband van de Verenigde Staten loopt. De Nederlandse troepen komen volgens haar met oprechte en beste intenties maar het is de Nederlandse overheid die de schuldige is; Nederlandse soldaten zijn het slachtoffer, het is genoemde overheid die het bloed van onze jongens en het belastinggeld waarmee dit gefinanciëerd wordt, verspilt.
Nadat Joya in 2005 in het Afghaanse parlement gekomen was, zag ze dat er diezelfde krijgsheren aanwezig waren die vóórdat de Taliban de macht overnamen, het land geterroriseerd hadden. Volgens haar zijn dit oorlogsmisdadigers die met de hulp van Amerika machtige posities in de regering van Karzai verkregen hebben. De kritiek die zij hierover gaf, leverde haar in 2007 een schorsing op waardoor ze tot op heden niet in staat is, haar zetel in het parlement in te nemen. Verder is in tegenstelling van wat een groot deel van de gevestigde media beweert, de opiümteelt geweldig toegenomen. Sinds de invasie in 2001 door de USA is de situatie in Afghanistan alleen maar verslechterd; de krijgsheren behandelen de vrouwen op identieke wijze zoals de Taliban voorheen gedaan hebben. Vanwege haar standpunt is Joya al verschillende malen het doelwit geweest van een aanslag waardor ze niet in staat is, permanent op dezelfde plaats te wonen.
Dus komt het hier op neer: De Amerikaanse regering steunt een corrupte Afghaanse regering onder leiding van een eveneens corrupte president, Karzai. Ze zorgt ervoor dat de opiümteelt grotelijks toegenomen is in plaats van dat die bestreden wordt. Het is de Afghaanse burgerbevolking die onder de Amerikaanse bezettingsmacht te lijden heeft. En de Nederlandse regering is hier medeplichtig aan! Wanneer we de media mogen geloven, zou het geleidelijk aan (ondanks enkele tegenslagen) béter gaan in Afghanistan. Niets is minder waar! En nu hebben we een regeringscrisis omtrent het wél of nÃet blijven in Afghanistan. Tijdens dit schrijven (20-2-2010, 1034) is nog niet duidelijk wat de afloop van de spoedvergadering van de ministers zal zijn. Het is beter dat we ondanks vele protesterende tegenstemmen, Afghanistan onmiddelijk verlaten en er nóóit meer heengaan.
Afghanistan heeft daarnaast ook nooit een dreiging voor de internationale gemeenschap gevormd. Wanneer we weer eens horen (zoals zo vaak tot nu toe!) dat de wereld veiliger zal worden als de Amerikaanse, Nederlandse soldaten en die van andere naties er blijven, geloof dan absoluut dat dit weer een van de vele oppervlakkige leugens is die ons tot nu toe door een onverschillige Amerikaanse en Nederlandse regering voorgehouden zijn. En tenslotte zij gezegd dat dit tevens van toepassing is op Iraq (en binnenkort misschien -en God verhoede dit!- ook Iran.)
Correctie: zojuist (11:21) blijkt dat het kabinet inderdaad al gevallen is. Nochthans herhaalde Rasmussen zijn wens aan Nederland, haar “vredesmissie” (of wat dit ook moge betekenen) zal verlengen. Dringend en goedbedoeld advies: gewoon niet doen!