Nieuwsbrief
Facebook
Twitter
RSS
In de Slibreeks verscheen een nieuw deeltje: Het krieken van sepia van Miek Zwamborn.
Miek Zwamborn schrijfster, beeldend kunstenaar en sluiswachter te IJmuiden.
Zwamborn publiceerde een klein aantal bijzondere, nautische boeken. In 2000 publiceerde zij Oploper, waarin zij een logboek bijhield van een verblijf van een half jaar tussen 200 bemanningsleden op een reusachtig werkeiland, dat zich verplaatst van Angola naar de Golf van Mexico.
In 2004 volgde Vallend hout waarin zij het verhaal vertelt van een tuin die door twee mensen wordt onderhouden. In de stromende regen zorgen zij elk op hun eigen manier voor het groen.
Miek Zwamborn verbleef voor het schrijven van deze gedichtenbundel enkele maanden in het kunstenaarscentrum De Willem3 te Vlissingen. Eigenlijk was het haar te doen om de taal te onderzoeken die met het verdwijnen van de windschepen op de achtergrond is geraakt. Zij bezocht een groot aantal maritieme archieven en musea om in scheepsmodellen, logboeken, equipagelijsten en monsterrollen de taal van de oude zeevaart op te duiken. In Het krieken van sepia komen de verdronken woorden bovendrijven, staat een doornatte taal uit te lekken op de kade. Een boekje in kleur beeldt die zee uit, drager van die vergeten taal. Ook het omslagontwerp is van de hand van de dichter.
Veel van de eerdere Slibdeeltjes zijn nog te koop via www.cbkzeeland.nl
Het krieken van sepia is verkrijgbaar via de uitgever:
CBK Zeeland, Balans 17, 4331 BL MIDDELBURG
slibreeks@cbkzeeland.nl
Prijs 9 euro.
Het krieken van Sepia.
Ik las het nog niet. Beluisterde wel het interview op de locatie waar het ontstond met voordracht uit dit recente werk. ( VPRO, via google )
Miek Zwamborn, de spelende geest van een kind, de eigenzinnigheid van een kunstenaar, de discipline van een wetenschapper, maar vooral iets wat alleen maar spreekt in haar werk, wat ik nader zal proberen te duiden omdat een documentaire van mij daarover handelt.
Zelf ben ik namelijk bezig om enkele kunstenaressen te laten spreken over het soort van werkelijkheid en perceptie dat alleen door het uniek ontvangen, selecteren en weergeven, door hen, met als uitkomst hun werk, in het daarvoor nog ongedeelde , in contact met je is, ..een contact wat je in de ontmoeting ermee ten deel valt, en in die uitwerking , in feite , het geheim , van zowel werkelijkheid als intimiteit onthullen en er toegang toe geven.Zowel tot de essentie van werkelijkheid als intimiteit.
Intimiteit niet slechts aanwezig in de voorbedachte regionen en verhalen, maar veeleer in dat waar iemand, uniek, ongekend, alleen en kwetsbaar is, omdat een mens, eerst pas daar spreekt in een taal, die de in en uitwerking van werkelijkheid , geeft, daar waar doorgaans taal vergeven aan de taal van het zogenaamd vanzelfsprekende, nietszeggend, taal vervoert. Waardoor bijvoorbeeld het Format van ‘ Goede Morgen Nederland ‘ wanneer je de taal erin gesproken zou beperken tot alleen het woord ‘ pudding ‘ , maar wel verder vanuit de discipline van het Format in ritme en klank en dialoog gezet, haar complete nietszeggendheid prijs geeft, …
Dus al het gesprokene erin – van neem maar een willekeurige datum , binnen die formule ‘s ochtends, wel totaal zoals in montage en opeenvolging gegeven, qua taal vullen met niets anders dan het woord pudding, legt bloot, en maakt ervaarbaar, hoezeer die taal al even nietszeggend is geworden als andere zogenaamde werkelijkheids-weergevers zoals het journaal, ook in de gekozen beelden.
Welnu, in contrast met dat dagelijkse taal/beeld/montage landschap, zijn het alleen nog ‘ de zeldzame tegenwoordigen van geest ‘ – a la kunstenaars ,zoals Miek Zwamborn, die werkelijk toegang geven tot het permanente ‘heden’.
Het is dan ook daartoe, dat ik in een documentaire-reeks , via hun leven/werk/perceptie, ….in wil laten werken,….’ wanneer taal spreekt ‘ zo niet openbaart !
Bij deze nodig ik Miek Zwamborn uit om deel te nemen aan deze portret-reeks.
Ongetwijfeld lukt het literair Nederland, haar daar even op attent te maken.
R o b e r t V e r h o e v e n