Het omslagpunt in de Boekenweek

Ik vind de Boekenweek erg leuk. Vooral omdat de Boekenweek een soort tiendaagse is: nog meer week voor je geld. Het nadeel is dat de tweede helft er een beetje bij is komen te hangen. Je weet dat het feest al over zijn hoogtepunt heen is, maar je blijft toch stug de polonaise lopen.

Ik heb dit jaar ook voor het eerst gehoord over een vorm van agressie voordat de boekenweek begonnen is. Op het weblog van Gerbrand Bakker las ik deze reactie van boekhandelaar Inge Happé uit Bloemendaal: ‘Vervelender vind ik de Boekenweekpromotie dagen voor de boekenweek op WOENSDAG van start gaat. Geen hond (eh.. klant) die wil accepteren dat ze het dan nog niet op maandag en dinsdag mogen hebben. Ik denk erover de zaak te sluiten in die dagen ervoor. De agressiviteit is soms echt niet leuk meer. En dat ik geen boete wil oplopen of collega’s vals wil beconcurreren, daar hebben klanten geen boodschap aan.’ In Groningen heb ik bij een boekhandel precies hetzelfde verhaal gehoord. Boekenhooligans.

Bart Temme van boekhandel Van der Velde uit Leeuwarden is op hetzelfde weblog ook boos: ‘Vandaag had ik de hele dag klanten aan de kassa die bij het kopen van één boek per se twéé Boekenweekgeschenken wilden, omdat ze morgen met hun partner, vriend, vriendin, zus, broer, buurman, buurvrouw, neef, nicht, vader, moeder, opa of oma gratis (!) met de trein wilden reizen. God-nog-aan-toe!’

Ja, die schrijvers kunnen lekker boekenballen en zich een stuk in de kraag zuipen, maar het ware leed zit bij de boekhandelaar, een soort NS-loket. Maar die vrij-reizendag zit erop en nu moeten ze nog een hele week. Een hele week uitkijkend naar al die oude mensen die voorbijgaan. Een hele week nog aankijken met dat reclamespul van de grijze golf. Een hele week uitleggen dat dat kaartje niet meer geldig is. Een hele week wachten op het commentaar van CPNB-directeur Henk Kraima dat als volgt zal luiden: Deze Boekenweek heeft al onze verwachtingen overtroffen.

Nog een prettige week.

Coen Peppelenbos

Recent

18 april 2018

Tja

Literair Nederland - 10 jaar geleden

10 juli 2008

Saramago lezen tegen de tijdgeest
Recensie door Menno Hartman

‘De Nederlandse musea bevinden zich in een identiteitscrisis. Ze lijken niet te weten waar hun eigenlijke taak ligt: bij kunst of bij entertainment.’ schreef Janneke Wesseling in het NRC-Handelsblad van zaterdag 30 oktober. Verscheidene musea kiezen niet meer voor tentoonstellingen die gewijd zijn aan een kunstenaar, maar laten zich door een kunstmarketingbureau adviseren overzichtstentoonstellingen te maken met titels als Bloemen van verlangen, vier eeuwen bloemen in de kunst.

Lees meer