Een mooie buitenkant

Ik let meer op het uiterlijk dan het innerlijk de laatste tijd. Het uiterlijk van een boek wel te verstaan (eigenlijk ook van mensen, maar dat doet hier weer niet ter zake). Ben zelf namelijk bezig met het omslag van een roman en daarom loop je in een boekhandel om je heen te kijken met de vraag of er nog trends zijn.
‘Vogels,’ riep laatst een medewerkster van een plaatselijke boekhandel. Ze hield het boek omhoog van Doeschka Meijsing en de nieuwste roman van Kees van Beijnum. Een duif en een zwarte zwaan. Zou het het begin van een rage zijn? Uit het verleden kenden we natuurlijk al De ortolaan van Maarten ’t Hart, maar dat is te lang geleden om bij een trend te horen.

Naakte vrouwen zijn al een lange tijd in.  Twee tranen van Derwent Christmas is nog decent, maar wat te denken van Esther Verhoef (wat doet die vrouw daar precies). En de standbeelden zijn sinds Nicci French ook standaardbeelden op thrillers.

Een paar weken geleden werd de prijs voor het mooiste omslag toegekend aan het kinderboek Sinterklaas van Charlotte Dematons, mooi vakwerk van een illustratrice die je direct het verlangen geeft om weer kind te mogen zijn. Een jaar daarvoor werd de prachtige roman van Gerbrand Bakker Boven is het stil genomineerd. Onlangs heeft Ted van Lieshout een nieuw omslag gemaakt voor het boek. Sinds Boven is het stil is er wel een hausse aan zogenaamde plattelandsromans: Sneeuweieren van Ricus van de Coevering en Kromzicht van Max Niematz.

Vogels op een standbeeld naast een koe waarop Truus in haar blote doos zit: als dat geen nieuwe trend wordt.

Coen Peppelenbos

Recent

17 juli 2018

Legenden en leven

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer