4 februari 2008

In de trein

Iedere dag zit ik minimaal twee uur in de trein. Als alles goed gaat. Soms zit ik tweeëneenhalf uur in de trein, als het echt tegen zit zelfs drie. Afgelopen vrijdag brak ik een persoonlijk record (afgezien van die ene keer dat ik met de trein naar Berlijn op vakantie ging): door een defecte bovenleiding, een kapotte trein én een aanrijding was ik vier uur onderweg van mijn huis naar mijn werk.

Voordeel van het vele ‘treinen’ (en de vele vertragingen) is dat ik nog nooit zo veel boeken heb gelezen. Ook heb ik nog nooit zo veel mensen zien lezen. Gelet op de treinreizigers gaat het erg goed met het boek in Nederland. Ruw geschat heeft zeker tweederde een boek bij zich.

Wat opvalt is dat vaak hetzelfde boek, of hetzelfde genre populair is in de trein. Een tijd geleden zat iedereen met Saskia Noort op schoot, een paar maanden geleden werden de literaire thrillers ingeruild voor The Secret, nu reist iedereen met de filmeditie van De vliegeraar ? of met Duizend schitterende zonnen. Nicci French is een constante aanwezige in de trein, net als alle romans van Paulo Coelho en de zogenaamde ‘chick lit’. Mijn mannelijke medereizigers kiezen bijna allemaal voor een spannend boek à la Grisham, Le Carré of Goddard. Een enkeling is verdiept in Mankell.

‘Echte’ literatuur is slecht vertegenwoordigd in het openbaar vervoer. Zeker de Nederlandse literatuur. De afgelopen maanden heb ik eenzaam de nieuwe Arthur Japin, Jeroen Brouwers en Charlotte Mutsaers gelezen. Geen enkele keer kwam ik een iemand tegen die verdiept was in hetzelfde boek. Wel één keer een man die met een brede glimlach Tirza zat te verslinden.

Het moet de KRO ook zijn opgevallen dat de trein dé plek is om te lezen, want vanaf deze week komt de omroep met een nieuw boekenprogramma. In De leescoupé staat niet de auteur centraal en er zullen ook geen hermetische discussies over stijl, opbouw en thema’s worden gevoerd. Presentatrice Karin de Groot gaat reizen en kijken wat ‘de gewone Nederlander’ leest in de trein. Ook schrijvers komen aan bod. Niet hun werk, maar hun literaire voorkeur. De Groot verklapte bij De Wereld Draait Door al dat Lulu Wang graag wiskundeboeken leest en intens kan genieten van een wiskundige formule. Of dat nou een aanrader is…Het is in ieder geval wél een stuk origineler dan de keuze van mijn medereizigers.

De leescoupé, iedere zondagavond om 23.15, Ned. 2.

Anne-Marie van der Poel

Recent

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

7 augustus 2017

Een kanjer

4 augustus 2017

Wondranden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2007

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Dat klinkt toch goed nietwaar? Helaas, we worden wel meegenomen maar niet naar het bovengenoemde. Natuurlijk komen deze gebieden wel voor in het boek maar het frappante is dat ik heel veel over het reizen zelf heb gelezen maar weinig over het land.

Lees meer