De afgelopen week was de vergaderzaal van Surinames Nationale Assemblee wereldwijd te zien op YouTube vanwege een genante woordenwisseling tussen de regeerders van ons land, die vervolgens ontaardde in fysiek geweld. Hoewel iedereen het er over eens was dat klappen (en schoppen) uitdelen te ver gaat, was het verbaal (en non-verbaal) geweld dat er aan vooraf ging goed voor vele discussies. Wat mag wel, wat mag niet? Een blauwe plek of een fractuur is zichtbaar letsel, maar woorden kunnen veel geniepiger wonden veroorzaken die het daglicht nooit zullen zien.

Nu iets anders. Iemand vroeg me laatst hoe het gaat met de literatuur in Suriname. Ik antwoordde zeer opgewekt dat het heel goed gaat. Eigenlijk was ik me daar helemaal niet zo van bewust, totdat die vraag zo specifiek aan me gesteld werd. Maar gelukkig: het is dus écht waar, er waait opeens een frisse wind door het huis van de Surinaamse letteren. De dame die me die vraag voorlegde vroeg me om voorbeelden daarvan.

Ik denk met name aan het Diversity is Power-festival dat in augustus plaats heeft gevonden. Een pracht van een week, een uitwisseling tussen Surinaamse en Zuid-Afrikaanse schrijvers die geestverrijkend was voor beide partijen. Ik denk ook aan de vele mulo-scholieren die tijdens voornoemd festival getracteerd werden op een uurtje letterkundig vermaak. Die aandachtige gezichten, die sprankelende reacties: wat een geboeid lezerspubliek blijkt zich hier te ontpoppen!

Maar ik denk ook aan de boekhandels die zo stilletjes aan weer een prachtig aanbod hebben op de schappen. Met een respectabel Surinaams aandeel daarin. Er zijn momenteel toch zeker zeventig kinderboeken van Surinaamse schrijvers uit voorraad leverbaar. De Stichting Projekten, die elk jaar een zeer succesvol Kinderboekenfestival organiseert en ook aan leesbevordering doet, geeft elke twee maanden een betaalbare Kinderboekenfestivalkrant uit.

Nu moeten dus alleen onze politici nog de waarde van goedgekozen woorden leren kennen … Maar als het aan de schrijvers ligt wordt daar al aan gewerkt. Ismene Krishnadath (schrijfster en voorzitter Schrijversgroep ’77) speelde meteen in op het genante voorval met een pittige column waarin ze het idee oppert om het beeldmateriaal in haar lessen Communicatie te gebruiken … Lees maar, op www.schrijversgroep77.com onder het kopje Ingezonden, Film Vechtpartij DNA / Ismene Krishnadath.

Een fijne week toegewenst!

Marieke Visser

Recent

17 januari 2018

Rusland, mijn Rusland

Literair Nederland - 10 jaar geleden

28 januari 2008

Mevrouw Couperus,Sophie Zijlstra

Maandag 2 juli 1900 vroeg in de ochtend.

Na een doorwaakte nacht, wachtend op haar man, wil Elisabeth Baud-Couperus uit haar stoel opstaan als hij eindelijk thuiskomt. Dan blijkt dat ze niet meer kan lopen…

Hiermee begint het schitterende verhaal over mevrouw Couperus, een zeer intelligente vrouw. Zoals gebruikelijk in die tijd wordt haar verlamming, na allerlei onderzoeken, gezien als een 'hysterische aandoening'. Uiteindelijk besluit ze naar dokter Bende te gaan, een arts die vrij nieuwe methodes toepast om mensen te genezen, te weten…

Lees meer