17 december 2007

Woorden

De afgelopen week was de vergaderzaal van Surinames Nationale Assemblee wereldwijd te zien op YouTube vanwege een genante woordenwisseling tussen de regeerders van ons land, die vervolgens ontaardde in fysiek geweld. Hoewel iedereen het er over eens was dat klappen (en schoppen) uitdelen te ver gaat, was het verbaal (en non-verbaal) geweld dat er aan vooraf ging goed voor vele discussies. Wat mag wel, wat mag niet? Een blauwe plek of een fractuur is zichtbaar letsel, maar woorden kunnen veel geniepiger wonden veroorzaken die het daglicht nooit zullen zien.

Nu iets anders. Iemand vroeg me laatst hoe het gaat met de literatuur in Suriname. Ik antwoordde zeer opgewekt dat het heel goed gaat. Eigenlijk was ik me daar helemaal niet zo van bewust, totdat die vraag zo specifiek aan me gesteld werd. Maar gelukkig: het is dus écht waar, er waait opeens een frisse wind door het huis van de Surinaamse letteren. De dame die me die vraag voorlegde vroeg me om voorbeelden daarvan.

Ik denk met name aan het Diversity is Power-festival dat in augustus plaats heeft gevonden. Een pracht van een week, een uitwisseling tussen Surinaamse en Zuid-Afrikaanse schrijvers die geestverrijkend was voor beide partijen. Ik denk ook aan de vele mulo-scholieren die tijdens voornoemd festival getracteerd werden op een uurtje letterkundig vermaak. Die aandachtige gezichten, die sprankelende reacties: wat een geboeid lezerspubliek blijkt zich hier te ontpoppen!

Maar ik denk ook aan de boekhandels die zo stilletjes aan weer een prachtig aanbod hebben op de schappen. Met een respectabel Surinaams aandeel daarin. Er zijn momenteel toch zeker zeventig kinderboeken van Surinaamse schrijvers uit voorraad leverbaar. De Stichting Projekten, die elk jaar een zeer succesvol Kinderboekenfestival organiseert en ook aan leesbevordering doet, geeft elke twee maanden een betaalbare Kinderboekenfestivalkrant uit.

Nu moeten dus alleen onze politici nog de waarde van goedgekozen woorden leren kennen … Maar als het aan de schrijvers ligt wordt daar al aan gewerkt. Ismene Krishnadath (schrijfster en voorzitter Schrijversgroep ’77) speelde meteen in op het genante voorval met een pittige column waarin ze het idee oppert om het beeldmateriaal in haar lessen Communicatie te gebruiken … Lees maar, op www.schrijversgroep77.com onder het kopje Ingezonden, Film Vechtpartij DNA / Ismene Krishnadath.

Een fijne week toegewenst!

Marieke Visser

Recent

16 oktober 2017

Nooit meer los van Indië

13 oktober 2017

Leven zonder moeder

12 oktober 2017

Een antikrimi

Literair Nederland - 10 jaar geleden

22 oktober 2007

Klein boek zonder enige allure
Door Frans

Waarom gaf de commissie – Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek – aan Geert Mak de opdracht om het boekenweekgeschenk 2007 te schrijven? Vermoedelijk vanwege zijn succes met de dikke pil ‘In Europa’. Zou Mak daarom als onderwerp voor zijn boek de Galatabrug, die Europa met Klein-Azië verbindt, gekozen hebben?

Lees meer