Boekenbal in historisch perspectief (11 maart)

Al sinds 1947 wordt de Boekenweek ingeluid met een feest dat afwisselend boekenbal, schrijversbal en zelfs even lezersfeest heeft geheten. Een lezersfeest is het nooit geweest; een echt schrijversbal is het al lang niet meer. De meeste aanwezigen komen uit het uitgeversvak, de boekhandel of hebben gewoon de juiste contacten en wilden Harry Mulisch wel eens in het echt zien. Want daar kun je op rekenen: de schrijver met de pijp behoort al decennialang tot de vaste aanwezigen op het Boekenbal.

Gelukkig maar, want het lijkt wel of er ieder jaar minder bekende schrijvers komen. Op het feest, waar literair Nederland vroeger naar uitkeek omdat er altijd wel wat te beleven viel, is sinds de coming out van Maartje t Hart weinig spannends meer gebeurd. Wie dit jaar wat wil beleven laat het officiële Boekenbal links liggen en gaat naar het ?Bal der Geweigerden, dat op dezelfde avond (12 maart) in Paradiso wordt gehouden. Wat een verschil met 1969, toen het Boekenbal een rel veroorzaakte die tot in de ministerraad doordreunde.

” 2. Naakte pausen en wulpse dames

Een VARA-voorproefje van het Boekenbal

Het begon allemaal met een televisieprogramma. Een paar dagen voor de opening van de Boekenweek 1969 zond de VARA een reportage uit, over de voorbereidingen van het Boekenbal onder leiding van kunstenaar Metten Koornstra. De decoraties van Koornstra waren altijd zon succes, dat ze nog voor het einde van het bal van de muren werden gesloopt en door de aanwezigen mee naar huis werden genomen. Een eervolle, maar ook enigszins frustrerende traditie. In een interview in 1969 zei Koornstra: ?vorig jaar had ik er genoeg van. Half twaalf ben je klaar en om één uur is het kaal geplukt. Dan sta je voor lul. Maar ja, voor dit jaar was ik weer met een natte vinger te lijmen.

Bron: Just Enschede ed., Alle jaren feest. De fotos van het boekenbal (CPNB; Amsterdam 2000).

Lees http://www.schenkt.nl/index.htm”target=new>hier meer.

Recent

12 januari 2018

Voelen met verstand

10 januari 2018

Te mooi om waar te zijn

Literair Nederland - 10 jaar geleden

21 januari 2008

Vertraagd licht en andere verhalen, PBnf

Het blijft altijd lastig een verhalenbundel te bespreken hoewel door deze verhalenbundel een rode draad loopt.

Op de flaptekst staat: De personages in deze verhalen treden elke dag de wereld monter tegemoet, om dan altijd weer te ontdekken dat het leven tegenstrijdige eisen stelt. De situaties waarin ze terechtkomen zijn verwarrend – tragisch voor hen, vaak hilarisch voor de lezer. In deze subliem geschreven verhalen komen heel verschillend mensen vooral zichzelf tegen, op een manier die zowel herkenbaar eigentijds als bijzonder indringend is.

Lees meer