9 april 2007

De erfenis van de slavernij

Old pirates yes they rob I 
Sold I to the merchant ships 
Minutes after they took I from the Bottomless pit

Zo begint Bob Marley’s schitterende Redemption Song, en zo wilde ik vorige week ook mijn column beginnen, die ik ter gelegenheid van de expositie De erfenis van de slavernij heb uitgesproken, op de eerste Crime jazz-avond ooit in Paramaribo, Suriname gehouden. Het leek me wel een statement om als ‘witte pier’ deze woorden uit volle borst ten gehore te brengen. Uiteindelijk heb ik besloten om het zingen toch maar aan meer getalenteerde zangeressen over te laten en heb ik een tekst geschreven en voordragen waarin ik probeer om de erfenis van de slavernij in een veel breder verband te plaatsen dan puur in de context van nakomelingen van slaafgemaakten en slavenhouders. Wie de hele column wil lezen kan een kijkje nemen op de weblog van mijn broertje, de stadsdeeldichter van Arnhem-Zuid, Bernd Ebbo Visser: www.berndebbovisser.web-log.nl/.

Het thema van de erfenis van de slavernij ? en allerlei andere zaken die ik daarmee associeer – houden me nu al wekenlang bezig. Het is goed dat we in deze tijd geen pijnlijke historische dieptepunten meer onder het tapijt wegmoffelen en met elkaar praten op een zo open mogelijke manier. Op de Crime Jazz-avond merkte ik ook hoe belangrijk het is dat iedereen de ruimte krijgt om dat op zijn eigen manier te doen. Of het nu de jonge rappers van Lyrical Forces & Bambi uit Paramaribo zijn of een New Yorkse Puertoricaan als Flaco Navajo, de Nederlands/Molukse songwriter en rapper Wudstik met gevoelige teksten en gitaarbegeleiding of een voordrachtkunstenaar als Paul Middellijn: iedereen verwoordt zijn gevoelens op een eigen manier, en bereikt daarmee ook weer een ander deel van het publiek. Een avond om niet gauw te vergeten. Ik eindig nu dan toch maar met Marley’s tekst:

Won’t you help to sing, these songs of freedom
Cause all I ever had, redemption songs
All I ever had, redemption songs
These songs of freedom, songs of freedom

Marieke Visser

Recent

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer