Ironieteken blijkt virus te bevatten

Ondanks of dankzij het thema van de boekenweek, valt er voor mij op dit moment even niets te lachen. Ik ben nu al de hele zondagmiddag bezig met het installeren van een nieuw leesteken op mijn computer dat gratis beschikbaar wordt gesteld door het CPNB. Ik had het kunnen weten, de simpelste handelingen leveren bij mij altijd de grootste problemen op. Spuugchagrijnig word ik er van.

Toen ik aan de installatie begon was ik al een beetje geïrriteerd door mijn eigen besluiteloosheid van vanochtend. Ik had vlak voor het weekend Orakelnacht van Paul Auster gekocht om cadeau te doen aan Peer die vijftig werd, niet wetende dat het alweer boekenweek was en ik er een gratis exemplaar van De Brug van Geert Mak bij kreeg. Ik zal de laatste zijn die iets dat gratis is weigert. Tijdens het verjaardagsfeestje in het Veemtheater werd ik er door een verlopen vrouw met een wrat op haar neus en een kromme rug (vroeger noemde we zo iemand een heks, maar dat mag tegenwoordig ook al niet meer) op gewezen dat ik met het boekenweekgeschenk op zondag gratis door heel Nederland mocht reizen. Nu had ik voor zondag nog geen plannen, en het was gratis dus met mijn broodtrommel en het boekenweekgeschenk in de hand stond ik zondag om half negen op het Centraal Station van Amsterdam.

Nu vind ik het een fantastisch initiatief van de NS en de CPNB om mensen gratis door Nederland te laten reizen, maar het zou leuk zijn als het CPNB ook even zegt waar de reis naar toe gaat. Maar nee, dat moet je dan weer helemaal zelf gaan bedenken.

Ik heb vanaf vanochtend half negen staan dralen voor het vertrektijdenbord, plaatsnamen spellend in de hoop dat zich een reden zou aandienen, maar het enige wat zich aandiende was een groeiend gevoel van moedeloosheid. Even heb ik nog staan twijfelen tussen Zwolle of  Meppel, maar net op het moment dat ik de keuze had gemaakt en de trein naar Zwolle binnen wilde gaan, zag ik dat er een cabaretier in de coupé zat. Cabaretiers mogen het hele jaar door mensen lastig vallen op tv en in de theaters, is het dan teveel gevraagd om tijdens de boekenweek als cabaretier even een stap terug te doen en anderen een podium te bieden?

Na drieënhalf uur trainspotting heb ik besloten maar weer naar huis te gaan en aan een andere activiteit rond de boekenweek deel te nemen. Ik heb overwogen mee te doen met een prijsvraag over Geert Mak maar aangezien de prijs bestond uit opnieuw een dagkaart van de NS zonder duidelijk vermeld doel of bestemming ben ik na het invullen van de eerste twee vragen maar weer gestopt.

Zoals gezegd biedt het CPNB in het kader van de boekenweek gratis een nieuw leesteken aan op hun site. Het gaat hier om een leesteken waarmee kan worden aangegeven dat er ironie in het spel is. Het ziet er uit als een van achter aangereden uitroepteken. Het ironieteken is verkrijgbaar in drie lettertypes Cardo Irony Regular/ Century Catalogue Irony Regular/ Share Irony Regular. Dit nieuwe leesteken biedt volgens het CPNB schrijvers nieuwe taalkundige mogelijkheden, en is voor bejaarden en kinderen ook makkelijk met de hand na te teken.

Uit onderzoek onder analfabeten is gebleken dat ook zij het teken als ironie konden herkennen. Kortom er is uitvoerig onderzoek naar gedaan.

Nu zou het leesteken volgens het CPNB makkelijk van hun site te downloaden zijn, maar daarover verschillen het CPNB en ik dus van mening. Na het ZIP bestand gedownload en geopend te hebben kreeg ik de volgende cryptische mededeling: Foto Zip bestaat niet.

Waarna ik terugschreef: Foto Zip bestaat wel.

Waarop de computer geduldig reageerde met: is het misschien hernoemd, verplaatst of verwijderd?

Waarop ik antwoordde: nee, niet dat ik weet. 

Toen werd mijn beeld zwart en startte de computer uit zichzelf opnieuw op. Op het eerste gezicht leek er niets aan de hand, maar toen ik een Word bestand probeerde te openen kreeg ik een eerste foutmelding. Of ik mijn tekst op ironie wilde controleren? Ik koos voor annuleren maar er verscheen meteen een tweede foutmelding, en een derde en een vierde en ga zo maar door. Toen ik uiteindelijk toch maar koos voor OK sloeg het virus toe. Een voor mijn virusscanner onbekende Troyen horse had bezit genomen van mijn  tekstverwerkingsprogramma en maakte het systeem en even later mijzelf instabiel. In al mijn teksten, dus ook die van voor de installatiedatum verschenen te pas en te onpas ironietekens, met name op plekken waar je ze het minst kunt gebruiken zoals na de standaard afsluitingszin Met vriendelijke groet (ironieteken), maar ook achter veel gebruikte woorden als ‘gezellig’ (ironieteken) ‘leuk’  (ironieteken) en ‘uitdaging’(ironieteken). In een reflex heb ik nog Control Alt Delete geprobeerd, maar ook dat mocht allemaal niet meer baten. Ik kreeg het programma met geen mogelijkheid uit. Mijn laptop wordt nu opgestuurd naar de PC dokter in de hoop dat zij raad weten met dit probleem. De CPNB heeft nog niet officieel op het probleem gereageerd, wel lieten zij op hun site weten dat er inmiddels vijfduizend mensen het ironieteken hebben gedownload. Laat dit een les zijn voor iedereen. Beperk je tot het uitroepteken en het vraagteken en houd je verre van het ironieteken.

Andreas Vonder

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

18 juli 2008

Leven na een moord

Door Pauline van der Lans

Zoals de in het begin van de serie Desperate Housewives overleden Mary Alice Young met een alziende blik de gebeurtenissen in Wisteria Lane weergeeft, zo vertelt in Alice Sebolds roman De wijde Hemel de vermoorde tiener Susie Salmon hoe het haar achterblijvers vergaat.

Lees meer