19 februari 2007

Kritiek

De laatste weken ben ik elke minuut van de dag bezig met de beeldende kunst in Suriname. Ik schrijf de teksten voor een boek over de kunstcollectie van een Surinaamse instelling. Mijn dagen worden gevuld met fascinerende gesprekken met creatieve geesten, ik luister naar verhalen over inspirerende gebeurtenissen en frustrerende tegenslagen. Ik hoor over solidariteit, maar ook over jaloezie. Nationalisme zonder weerga passeert de revu, evenals grensoverscheidend mondialisme. Steeds weer verbaast het me – terwijl het natuurlijk voor de hand ligt! – hoeveel parallellen er zijn te trekken met de situatie op het literaire (slag)veld.
De beeldend kunstenaars moeten evenals de woordkunstenaars over een enorm doorzettingsvermogen beschikken om hun talent tot volle bloei te laten komen. De weg die artistiek aangelegde mensen te gaan hebben gaat niet over rozen, al is de voldoening groot wanneer men desondanks het doel bereikt: dat wat ‘binen’ zit naar ‘buiten’ brengen, om het te kunnen delen met een groter publiek.

Een ander punt waarover steeds weer gesproken wordt is de kritiek. Hoe ga je om hiermee. Een heel bedachtzame kunstenaar sprak bezorgde woorden uit: ‘Misschien is iemand op weg. Door te kritisch te zijn, kan je iemand de weg voor eeuwig afsnijden. Benader het altijd van de positieve kant.’ Deze kunstschilder heeft ook zijn bedenkingen bij het fenomeen ‘tekenwedstrijd’. ‘Wat is de bedoeling van een tekenwedstrijd voor honderd kinderen waarbij er drie een prijsje winnen? Zijn de andere 97 niet goed? Organiseer een tekenevenement en geef iedereen materiaal, zodat ze zich verder kunnen ontwikkelen, zodat ze thuis bezig kunnen zijn.’ Food for thought!

Marieke Visser 

Recent

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

7 augustus 2017

Een kanjer

4 augustus 2017

Wondranden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2007

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Dat klinkt toch goed nietwaar? Helaas, we worden wel meegenomen maar niet naar het bovengenoemde. Natuurlijk komen deze gebieden wel voor in het boek maar het frappante is dat ik heel veel over het reizen zelf heb gelezen maar weinig over het land.

Lees meer