Opwaaiend stof

Een maand geleden had ik op deze plek ook een redactioneel, met als titel Vuile was. Dat ging over de vaak moeizame samenwerking tussen Suriname en Nederland als het gaat om literaire projecten. Dat heeft veel stof doen opwaaien en inmiddels is er een discussie op gang gekomen.

Een punt in de discussie draait om het gegeven paard: mag je dat in de bek kijken of niet? Zelf ben ik misschien al te gemakzuchtig: vrijheid, blijheid is mijn devies. Wil je iets geven? Geef maar, als ik er niet blij mee ben doe ik er verder niets mee en blijft het cadeautje ongebruikt achterin een kast liggen. Ik waardeer de geste en bedank beleefd. Ik ga ? wellicht naïef – niet uit van verkeerde intenties, en dat is waar voor sommigen de schoen wringt. Die zeggen dus dat het gegeven paard eerst een tandheelkundig onderzoek moet ondergaan voordat de schenking aanvaard wordt. 

Ik zucht dan een beetje, al dat opwaaiend stof gaat in de radertjes van mijn gedachtengang hinderlijk knarsen. Ben ik abuis als ik denk dat vrijwel elke literaire activiteit een verrijking is, weliswaar in zeer uiteenlopende mate, maar toch? En dan nog, stel nou dat mensen slechte bedoelingen hebben, en ons in Suriname wil betuttelen of wellicht zelfs de wet wil voorschrijven? Daar zijn we dan toch zelf bij? Ik heb vertrouwen in het Surinaamse publiek, de Surinaamse lezers en de Surinaamse schrijvers.  

Inmiddels is vorige week in Nederland ook een flinke stofwolk ontstaan. De roman Dubbelspel van Frank Martinus Arion die in het kader van de campagne ‘Nederland leest’ zo goedgeefs door de stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB) verspreid is in een oplage van 575.000, is geweigerd door de burgemeesters van de Gelderse gemeenten Ermelo, Nunspeet en Putten. De thema’s als overspel, prostitutie en moord zijn niet in overeenstemming met de normen en waarden die nagestreefd worden. Hier zijn burgervaders aan het woord die hun ouderschap benauwend serieus nemen. In mijn ogen is het censuur.  

Volgens mij krijg je alleen maar groei als je individuen zelf hun keuzes laat maken, of je daar nou blij mee bent of niet. Bob Marley zong het al: ‘Emancipate yourselves from mental slavery; none but ourselves can free our minds’. 

Hear hear! 

Marieke Visser

Recent

4 december 2018

Verglijden van de tijd

3 december 2018

Er was eens ...

Literair Nederland - 10 jaar geleden

12 december 2008

Recensie door Dominique Rothengatter
Recensie door Dominique Rothengatter

Onderhoudende en dikwijls humoristische schets over Suriname

‘Suriname in het hart’, is een onderhoudend boek, dat in reportageachtige stijl een persoonlijke schets geeft van de ervaringen van een journalist en zijn gezin in het hedendaagse Suriname. Als lezer maak ik gaandeweg kennis met de taal, cultuur, journalistieke en de politieke situatie door de ogen van een ‘bakra’ (‘…een bleke Hollander…’). De rode draad door dit verhaal is de liefde voor Suriname van de freelance journalist Diederik Samwel en zijn vrouw Mirjam en hun kinderen Rover, Momo, Sigi en Donna voor dit relaxte maar ook eigenzinnige land.

Lees meer