Ten strijde!

Ergens in de vorige eeuw zong Gilbert O’ Sullivan een liedje ‘I’m a writer not a fighter’. Hoe meer ik er over nadenk ? en daar heb ik nu toch al tientallen jaren de tijd voor gehad ? denk ik dat het een het ander toch niet hoeft uit te sluiten, en dat de beste strijders vaak schrijvers zijn. Kan een goedgeplaatst woord soms niet doeltreffender zijn dan een verdwaalde kogel?

In het juryrapport van de Kwakoe Literatuurprijs staat over Jerry Millerson die een aanmoedigingsprijs ontving voor het rapgedicht ‘Ik ben een verbaal gemaal’: ‘Jerry Millerson verraste ons met een bijzonder strijdlied vol gepassioneerd taalspel, woede en openhartigheid. Hij ‘schiet met woorden die de oren doorboren’, zoals het een ware rapper betaamt.’

‘Woorden die de oren doorboren.’ Pfew… Die mogen best om mijn oren fluiten! En wat zou ik dat soort woorden graag bij de hand hebben als ik weer eens een offensief wil beginnen vóór a just cause! Want van Moeder Theresa heb ik geleerd dat je altijd vóór iets moet strijden, nooit tégen. 

Dus, wie doel wil treffen doet er goed aan de schrijvers en dichters die in elk van ons verscholen zitten, wakker te schudden, en ze zover te krijgen hun pen in de aanslag te brengen. En met iets verheffenders voor de dag te komen dan ‘Aanvalluuuuuhhh!’, a bun?

Marieke Visser

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

28 januari 2008

Mevrouw Couperus,Sophie Zijlstra

Maandag 2 juli 1900 vroeg in de ochtend.

Na een doorwaakte nacht, wachtend op haar man, wil Elisabeth Baud-Couperus uit haar stoel opstaan als hij eindelijk thuiskomt. Dan blijkt dat ze niet meer kan lopen…

Hiermee begint het schitterende verhaal over mevrouw Couperus, een zeer intelligente vrouw. Zoals gebruikelijk in die tijd wordt haar verlamming, na allerlei onderzoeken, gezien als een 'hysterische aandoening'. Uiteindelijk besluit ze naar dokter Bende te gaan, een arts die vrij nieuwe methodes toepast om mensen te genezen, te weten…

Lees meer