Meer poëzie op Literair Nederland

Hoeveel dichtregels kun je opzeggen? ‘Ik ging naar Bommel om de brug te zien’ ‘Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren’ en ‘Weggaan is een soort van blijven’. Och, iedereen kent wel zo’n handjevol citaten om te epateren.

Toch zijn er ook zinnetjes die blijven hangen in je kop en er op de juiste gelegenheden weer uitkomen. Bij een wat al te patserige politicus of bobo van het een of ander moet ik vaak denken aan de zin van Tonnus Oosterhoff: ‘De voorzitter van een club, met dik bloed om de kop, en zijn vrouw zwijng.’ Ik vraag me al niet meer af wat ‘zwijng’ betekent: iets varkensachtigs of heel hartgrondig Oostgronings zwijgen?

Nu alle vogels al terugkomen en aan elkaar vragen of ze weer nestjes zullen bouwen, waar wachten ze toch op, is de lucht voor wie horen wil vol gezang. ‘Nooit had hij zo rijke tralieten gehoord,’ denk ik dan. Ik zei het laatst ook hardop toen ik met een vriend door de stad liep en een merel enorm de aandacht stond te trekken. Deze vriend leest nooit, zeker geen Leo Vroman, en wist dus niet wat ik bedoelde. Hij vroeg me serieus of je die tonen tralieten noemde.
Vanaf dat moment wist ik zeker dat van poëzie genieten voornamelijk een solitaire aangelegenheid is. Je leest wat, onthoudt een flard en sindsdien is de buitenwereld iets rijker omdat wat je meemaakt al eerder benoemd is. Er bestaan al woorden die je niet meer hoeft te ontdekken. Kom je de juiste situatie tegen dan haalt je geheugen de juiste regel er wel bij. Je deelt je ervaring met een gedicht.

Coen Peppelenbos

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

05 oktober 2008

Roman als een kus van een koevoet: Lady Di en de verwildering

Hans Dekkers, die na een leven als rockmuzikant nu zijn vijfde roman heeft gepubliceerd, brengt thema’s als snelheidsroes, genetische predestinatie, complottheorieën, overspel, gestrande ambities en het zoeken van ontlading samen in de duivels knap gecomponeerde roman Lady Di en de verwildering. Voeg daarbij een sterke neus voor beladen scènes met fraaie dialogen en een flinke dot vakmanschap, en een van de beste romans van 2008 vertrekt in een noodvaart.
De chauffeur van Lady Di en Dodi, de dochter van RAF-leden, een wat perverse professor, een internetmiljonair met een passie voor Porsches, een simpel en destructief kind, een no wave-band eind jaren zeventig en nog meer vogels met vreemde veren wentelen in deze roman om en over elkaar heen, waarbij de schrijver af en toe de controle over zijn personages kwijt lijkt te raken, maar steeds weer blijkt het uiteindelijk te kloppen.

Lees meer