22 november 2004

LITERBIER NEDERLAND PUNT NL

Nietzsche heeft eens gezegd dat het hoogst haalbare voor de mens het organiseren van een goed feest is. Ervan uitgaande dat Nietzsche gelijk had, heeft Literair Nederland afgelopen vrijdag 19 november het hoogst haalbare bereikt. In boekwinkel JOOT in de Hartenstraat te Amsterdam vierde Literair Nederland op grootse en meeslepende wijze zijn tweejarig bestaansfeest.

Zoals dat gaat bij feesten is het altijd moeilijk om er achteraf iets zinnigs over te zeggen. Het feest had in ieder geval bij ondertekenaar een houten hoofd tot gevolg. Was het dan een feest zoals alle andere feesten? Neen! Literair Nederland heeft met het feest een nieuwe standaard gezet als het gaat om literaire feesten. 

Nu heeft de redactie achteraf natuurlijk makkelijk praten. Het feest was een succes, maar in de aanloop van de avond was er van die zelfverzekerdheid nog niet veel te merken. Iedereen die wel eens een feestje geeft, kent het probleem. Je maakt een lijstje van de gasten, schat in wat ze ongeveer op een avond drinken en slaat dan ruim in. Je wilt natuurlijk te allen tijde voorkomen dat een afvaardiging rond een uur of twaalf naar een benzinestation moet om nieuwe drank te halen. Je bent een goede gastheer of niet. Maar; klokslag acht kijk je om je heen en plots bekruipt je het gevoel dat je wel eens met dertig kratten bier en tweehonderd flessen wijn zou kunnen blijven zitten. Om van alle hapjes nog maar te zwijgen. Zullen mensen het misschien vergeten zijn? Moeten we alle leden voor de zekerheid nog even bellen? Het gaat om een kleine vierduizend leden dus als we de lijst onder de redactie verdelen dan zijn we binnen zeven uur klaar. Zeker gezien het beperkte aantal reserveringen houdt iedereen zijn hart vast en de zuidwesterstorm en hagelbuien helpen ook al niet erg mee. Uit pure nervositeit sneuvelen de eerste honderd glazen nog voor de eerste leden een voet over de drempel van boekhandel JOOT hebben gezet.  Maar scherven brengen geluk en tegen tienen stroomt de boekhandel in rap tempo vol. Vanuit alle provincies stromen de leden van Literair Nederland toe. Er was een afvaardiging uit Drente, die er maar meteen een dagje Amsterdam van had gemaakt, een groep uit Groningen die helemaal over de Afsluitdijk waren komen fietsen, een leeskring uit Overijssel die een prachtig lied hadden ingestudeerd en de lezers uit Limburg hadden gezamenlijk een tourbus van Oad-reizen geregeld. Er werd gedanst en gezongen, gelezen en gegeten, de twee literaire quizmasters werden bijna gelyncht  en – dat mag gezegd worden ? er werd buitensporig veel gedronken.
Heel even liep de spanning op toen er door de Limburgse leden een polonaise werd ingezet terwijl de Friese leden op hetzelfde moment gedichten wilden declameren. Ik wil dan ook vanaf deze plek onze nieuwe Vlaamse redacteuren bedanken voor hun diplomatieke interventie.

Al met al was het feest een doorslaand succes en was het voor de leden ontzettend leuk om de gezichten achter de namen van de website te leren kennen. Ik weet zeker dat dit feest voor herhaling vatbaar is en er de volgende keer nog meer leden zullen zijn.

Rest mij uit naam van de redactie iedereen ontzettend te bedanken voor de enorme inzet, met name ons eigen redactielid Saskia die letterlijk en figuurlijk bezweken is onder de vele boodschappen en met gekneusde ribben en hoofdletsel verstek moest laten gaan.

Andreas Vonder

Recent

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

7 augustus 2017

Een kanjer

4 augustus 2017

Wondranden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2007

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Dat klinkt toch goed nietwaar? Helaas, we worden wel meegenomen maar niet naar het bovengenoemde. Natuurlijk komen deze gebieden wel voor in het boek maar het frappante is dat ik heel veel over het reizen zelf heb gelezen maar weinig over het land.

Lees meer