22 maart 2004

Boekenweek

En terwijl de eiwitrijke proteïne wegstroomt in het afvoerputje, denk ik nogmaals aan de boekenweek. Godallemachtig, wat een treurigheid. Alleen op de wereld is nog steeds het meest verkochte Franstalige boek, ondanks alle Youpen en Flippen.

Mijn manier van doodgaan heette het schitterende artikel uit de krant van eergisteren. Het handelde niet over een Fransman, maar over een Slowaak, die volgens eigen zeggen de grootste antiquaar van Europa is. 120.000 boeken staan in zijn winkel, die bestaat uit twee gebouwen; de een is open in de morgen, de ander in de middag. Veel kopers komen er niet, de Slowaken zijn meer verkopers dan lezers, maar Tibor Durak wenst niet anders. Hij heeft het pand ooit gehuurd van de Slowaakse spoorwegen en blijft er naar verwachting tot aan zijn dood. Hij wil sterven in een mausoleum van boeken. ‘Het is allemaal behoorlijk zinloos, niemand zal de zaak van me overnemen of kopen. Maar ik zie het als een koninklijke zelfmoord. Het is mijn manier van doodgaan.’

Tibor heeft ook een favoriet boek, hier waarschijnlijk niet zeer bekend. Het heet: Het machtige en verschrikkelijke oordeel van koning Salomon, het magische geheim van Mozes, koning David, Sibylle en de wijzen van de Piramiden. Het stamt uit 1522, toen Franse archeologen het ontdekten in Egypte en volgens Tibor is het een boek der boeken. Of zoals de Tsjechische vertaler schrijft: ‘de wereld zit vol met leugens, maar dit boek bevat de waarheid.’ Als we de Durak mogen geloven, is het een praktische verhandeling over uiteenlopende zaken, van het herkennen (en genezen) van ziektes tot hoe onderdruk je de kilheid bij een vrouw.

Mischien is Slowakije een onderwerp voor de boekenweek van volgend jaar, misschien ook niet, zeker is dat Literair Nederland de wereld groter ziet en vanaf volgende week aandacht besteedt aan het boek dat ? o ironie- tijdens Gare du Nord zo’n enorme bestseller was: In Europa van Geert Mak.

Mike Naafs

Recent

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer