29 september 2003

Elitair

Moet kunst elitair zijn? Een niet zo populaire vraag heden ten dage. Literair Nederland heeft zich altijd tot doel gesteld om dit niet ‘nadrukkelijk’ uit te dragen. Men hoeft heus niet alleen te reageren als men de volledige werken van Proust, Joyce of Vestdijk uit het hoofd kent. Deze website wil juist een podium zijn voor allebei, een podium dat uitermate geschikt is voor Internet, waar elk hoekje zijn eigen waarde vertegenwoordigt en elk hoekje dus ook zijn bestaansrecht bewijst.

Ja maar, zo riep een radiopresentator vorige week tegen, ik kan nu niet zo open toetreden tot de groep van twee die nu al een week of zes met zijn tweeën zitten te praten over Vestdijk, daar kan ik niet zo maar bij, dat is dan toch elitair? Ja maar, meneer de presentator, dat is alleen maar elitair in de zin dat u uzelf te kort vindt schieten in de kennis die daar gedeeld wordt. En niet iedereen kan die kennis hebben. Dat is inderdaad elitair, nou en? Wees blij! Hoeveel mensen heeft u ooit getroffen die in grove lijnen dezelfde gevoelens en gedachten hadden bij een boek of ander aanschouwd kunstwerk? Hoeveel? Dat kunnen er nooit veel geweest zijn. Op het moment dat u uitgaat van de waarheid van uw eigen zienswijze zoekt u alleen nog maar toenadering tot die zienswijze, tegenstrijdige berichten worden verdisconteerd of weggewuifd, wie weet nu beter dan u hoe dat kunstwerk begrepen moet worden? 

Maar tegelijkertijd: hoeveel mensen zien het zoals u? Tuurlijk staan we allemaal open voor argumentatie, ik luister graag naar wat u te zeggen heeft, maar denk niet dat u mij op andere gedachten kan brengen, ik weet toch zelf wel wat ik gezien of gelezen heb? 

Elitair is helemaal niet vies, smerig, besmet of vulgair, elitair is slechts de gedeelde ervaring, met velen of minderen, dat maakt niet uit, en voor beiden is plaats, ook op Literair Nederland. 

Mike Naafs

Luister naar Literair Nederland-redacteur Daphne de Heer in deze (lichtelijk elitaire) uitzending van Knetterende Letteren.

Recent

21 november 2017

Reizen in een binnenwereld

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer