Ik, Vondel – Hans Croiset

Onvergetelijke hommage aan de Shakespeare van de lage landen

Recensie door Rob Molin

Een gecompliceerde persoonlijkheid die te midden van roerige gebeurtenissen zijn weg in het leven zocht. Zo treedt Joost van den Vondel (1587-1679) voor het voetlicht in het vierde boek van Hans Croiset (1935).

Ik, Vondel is als het ware een door de dichter zelf opgetekende monoloog die zich uitstekend zou lenen als tekst voor een solo-optreden in het theater. Deze autobiografie is vooral toch bedoeld als ‘leesboek’ zo lijkt Croiset, schrijvend acteur zoals zijn vader Max, telkens weer aan te stippen door middel van een inleidende synopsis boven elk hoofdstuk.

Lees meer

Tijl – Daniel Kehlmann

Drakenbloed en hoestende koeien

Recensie door Adri Altink

Weet je wat nog beter is? Nog beter dan vredig sterven? (..) Niet sterven, kleine Liz, dat is veel beter.
Elisabeth Stuart is in 1648 haar laatste illusies kwijt. Haar man, Frederik V van de Palts, is in 1632 overleden aan de pest, hun oudste zoon is in 1928 verdronken, Frederik was zijn rijk Bohemen na amper een jaar koningschap in 1620 kwijt. Maar de titel van keurvorst zou toch wel behouden kunnen blijven? Zelfs dat niet, krijgt ze te horen als de Dertigjarige Oorlog uitmondt in de Vrede van Westfalen. Voor haar geestesoog verschijnt Tijl Uilenspiegel. Hij houdt haar voor dat er iets beters is dan vredig (want met behoud van de titel) sterven.

 

Lees meer
Column
door Inge Meijer

Terloopsheid der dingen

door Inge Meijer

Enkele weken geleden zat ik in Utrecht tegenover een schrijfster die begin dit jaar gedebuteerd was met een verhalenbundel. Eerder zag ik haar al eens optreden tijdens een literair festival. Ze las voor uit haar bundel alsof het haar niet interesseerde wat ze las. Alsof ze in het voorbijgaan een mededeling deed. Voordat ze klaar was, stond een festivalvrijwilligster met gebaren haar aandacht te trekken. Ze merkte het niet op. De vrijwilligster wees met een omtrekkende beweging van haar rechterhand op haar linkerpols.

Lees meer

De oppermachtigen – Hedi Kaddour

Vergane Hollywoodglorie in de Maghreb

Recensie door Kaj Peters

In De oppermachtigen (2017) van de Frans-Tunesische auteur Hédi Kaddour raken twee jonge mensen in de Maghreb begeesterd om hun eigen positie te herzien als er een Amerikaanse filmploeg neerstrijkt in hun fictieve stadje Nahbès. Waar de plek precies is in Noord-Afrika blijft in het midden, maar het zou zomaar in het Tunesië kunnen zijn waar Kaddour een deel van zijn wortels heeft.

Lees meer

Ergens op het eind – Erik Nieuwenhuis

Literatuur uit de provincie

Recensie door Reinier van Houwelingen

Wie gelooft dat er een kloof bestaat tussen de randstad en het overige deel van Nederland, ook wel ‘de provincie’ genoemd, zal zijn eigen gelijk bevestigd zien als het gaat over uitgevers: ze zijn vrijwel allemaal gevestigd in Amsterdam. Je hebt echter beslist geen zweeftrein nodig om vanuit de hoofdstad een plek als Groningen te bereiken.

Lees meer

steun-ons@2x

Nieuwsbrief

Ontvang onze nieuwsbrief. Geef hieronder uw emailadres op:

 

Column
door Marijn Sikken

De eerste keer

door Marijn Sikken

Mijn jongste stiefzoon is twaalf en speelt Zelda: Twilight Princess op de Wii. Zijn drie jaar oudere broer deed dat jaren eerder al. Continu was ik destijds het stroperige Engels aan het vertalen - voor iemand met een Cambridge-diploma duurt het schakelen tussen twee talen bij mij altijd zo lang dat tegen de tijd dat ik de knop heb gevonden, mensen allang moeten denken dat ik niet helemaal goed ben. Nu speelt de jongste het spel, een van mijn favorieten omdat het zo rijk is aan verhaal, dus voor het eerst. Mijn hulp heeft hij niet nodig. Ik ben een beetje jaloers op hem, hij kan het nog helemaal ontdekken. Misschien zal hij op een dag ook Bioshock spelen, nog zo’n favoriet. Halverwege dit vrij lugubere verhaal, je moet er van houden, zit een kantelmoment - er blijkt iets helemaal anders te zitten dan je dacht, je had het kunnen weten als je had opgelet. Ik zou er graag bij zijn als het kwartje bij zoon valt. 

Lees meer

Recent

Finisterre – Eugenio Montale

Niet alles hoeft begrepen om te zien hoe prachtig het is

Recensie door Hettie Marzak

In 1975 werd de Nobelprijs voor Literatuur toegekend aan de Italiaanse dichter Eugenio Montale (1896-1981) voor ‘zijn onderscheidende poëzie welke, met grote artistieke gevoeligheid, menselijke waarden heeft geïnterpreteerd bij een toekomstbeeld op het leven zonder illusies.

De wereld van Maarten 't Hart – Maarten 't Hart

Boeiend en niet altijd even waar

Recensie door Martenjan Poortinga

De wereld van Maarten ’t Hart is een representatieve bloemlezing uit alle essaybundels die Maarten ’t Hart heeft gepubliceerd, en dat zijn er nogal wat.

Oogst week 49

door Carolien Lohmeijer

‘Toen ik vandaag uit een kort middagdutje ontwaakte, zat ‘de man zonder gezicht’ voor me.

Bij de buren

Steun ons...

Aandacht voor literatuur is in kranten en op televisie niet vanzelfsprekend meer. Maar wel belangrijk! Met een team van zo’n 50 recensenten en 3 redactieleden werken wij hard om deze lacune op te vullen. Dit doen wij vrijwillig en zo objectief mogelijk. Wij zijn u ontzettend dankbaar voor uw steun.

Lees meer

Fotosynthese 6 - Uitzicht op eeuwig leven

‘Het is beter zonder geloof, veel beter,’ zei Franca Treur eens in een gesprek –

Recensenten

Rob Molin

Rob Molin (Maastricht 1947) is schrijver en recensent. Hij publiceerde biografieën van Bertus Aafjes en Adriaan Morriën – aan wiens poëtica van de laatste – hij een proefschrift wijdde. Deze dichters en schrijvers zijn – naast hun biograaf als hoofdpersonage – figuren in de roman Najaarshof (2016). Essays en kritieken in tijdschriften als Poëziekrant, De Parelduiker en De Gids zijn gebundeld in Terzijde van de vulkaan (2014).

Lees meer

Adri Altink

Adri Altink was communicatieadviseur en in zijn vrije tijd amateurhistoricus. Hij heeft belangstelling voor kunst, (cultuur)geschiedenis, taal (Opperlands) en literatuur. Hij leest vooral non-fictie, ego-documenten en biografieën, maar ook romans die er volgens hem ‘toe doen’. Blijvende indruk maakten op hem bijvoorbeeld Bloedlanden van Timothy Snyder, Congo van David van Reybrouck, De Goddelijke Komedie van Dante, Don Quichot van Cervantes...

Lees meer

Kaj Peters

Kaj Peters (1985) is voor zijn studie film- en literatuurwetenschap (in beide disciplines) afgestudeerd op werk van de Egyptische Nobelprijswinnaar Nagieb Mahfoez en de cineast Youssef Chahine. Volgens zijn ouders zocht een kleine Kaj in de bibliotheek al naar boeken over Afrika voordat hij die zelf kon lezen. De liefde voor het diverse continent is nooit bekoeld, maar sterker geworden door een interesse in postkoloniale literatuurtheorie en identiteitspolitiek. Zijn literaire voorkeur gaat uit naar prozaschrijvers die de complexiteit thematiseren van globalisering: J.M.

Lees meer

Reinier van Houwelingen

Reinier van Houwelingen (1984) is werkzaam als neuroloog. Hij leest graag literaire fictie, met een voorkeur voor literatuur uit Europa en Latijns-Amerika. Diepgang en een goed uitgewerkt personage vindt hij belangrijk en hij bewondert veel klassieke auteurs, maar ook bijvoorbeeld de hedendaagse meesterschrijver Javier Marías.

Lees meer